FLIR Report Studio‎

Instrukcja obsługi

FLIR Report Studio‎

1.3

1 Nota prawna

1.1 Nota prawna

Wszystkie produkty wytwarzane przez firmę FLIR Systems są objęte gwarancją dotyczącą wad materiałowych i wad wykonania przez okres jednego (1) roku od daty dostarczenia do pierwszego nabywcy, o ile produkty te były składowane, użytkowane i serwisowane zgodnie z instrukcjami firmy FLIR Systems.

Produkty nie wytworzone przez firmę FLIR Systems, a wchodzące w skład systemów dostarczanych przez firmę FLIR Systems pierwotnemu nabywcy, objęte są wyłącznie gwarancją konkretnego producenta. Firma FLIR Systems nie ponosi za nie żadnej odpowiedzialności.

Uprawnienia z tytułu gwarancji przysługują tylko pierwotnemu nabywcy i nie podlegają przeniesieniu. Gwarancja nie obejmuje produktów, które były niewłaściwie użytkowane, z którymi obchodzono się niedbale, które uległy wypadkowi lub działały w niewłaściwych warunkach. Części ulegające zużyciu nie są objęte gwarancją.

W razie wystąpienia uszkodzenia objętego niniejszą gwarancją należy zaprzestać użytkowania produktu, aby zapobiec dalszym uszkodzeniom. Pod rygorem unieważnienia gwarancji nabywca zobowiązany jest niezwłocznie powiadomić firmę FLIR Systems o każdym uszkodzeniu.

Firma FLIR Systems, wedle własnego uznania, bezpłatnie naprawi lub wymieni uszkodzony produkt, jeśli w wyniku kontroli okaże się, że posiada on wady materiałowe lub wykonania, i pod warunkiem, że zostanie on zwrócony do firmy FLIR Systems we wspomnianym okresie jednego roku.

Firma FLIR Systems nie ponosi odpowiedzialności za wady inne niż opisane powyżej.

Nie udziela się żadnych innych gwarancji jawnych ani domniemanych. Firma FLIR Systems zrzeka się w szczególności domniemanych gwarancji przydatności handlowej i przydatności do konkretnych zastosowań.

Firma FLIR Systems nie ponosi odpowiedzialności za bezpośrednie, pośrednie, szczególne, przypadkowe lub wynikowe straty lub szkody wynikające z odpowiedzialności kontraktowej lub innej odpowiedzialności prawnej.

Niniejsza gwarancja podlega prawu obowiązującemu w Szwecji.

Jakiekolwiek spory, kontrowersje lub skargi wynikające lub mające związek z niniejszą gwarancją będą ostatecznie rozstrzygane w formie arbitrażu zgodnie z regułami Instytutu Arbitrażu Izby Handlowej w Sztokholmie. Miejscem arbitrażu jest Sztokholm. Językiem stosowanym w postępowaniu arbitrażowym jest język angielski.

1.2 Statystyka użytkowania

Firma FLIR Systems zastrzega sobie prawo do zbierania anonimowych statystyk użytkowania w celu utrzymania i poprawy jakości oferowanych programów i usług.

1.3 Zmiany w rejestrze

Pozycja rejestru HKEY_LOCAL_MACHINE\SYSTEM\CurrentControlSet\Control\Lsa\LmCompatibilityLevel zostanie automatycznie zmieniona na poziom 2, jeśli usługa FLIR Camera Monitor wykryje kamerę FLIR podłączoną do komputera za pomocą kabla USB. Zmiana ta zostanie wprowadzona pod warunkiem, że kamera jest wyposażona w zdalną usługę sieciową obsługującą logowanie do sieci.

1.4 Prawa autorskie

© 2016, FLIR Systems, Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone na całym świecie. Żadna część oprogramowania, w tym kod źródłowy, nie może być powielana, przesyłana, poddawana transkrypcji ani tłumaczona na jakikolwiek język lub język programowania w jakiejkolwiek postaci, przy zastosowaniu jakichkolwiek środków, elektronicznych, magnetycznych, optycznych, ręcznie lub w inny sposób, bez uprzedniej pisemnej zgodny firmy FLIR Systems.

Dokumentacji nie wolno kopiować, kserować, powielać, tłumaczyć ani przekształcać do postaci elektronicznej lub maszynowej bez uprzedniej pisemnej zgody firmy FLIR Systems.

Nazwy i oznaczenia umieszczone na produktach są zastrzeżonymi znakami towarowymi lub znakami towarowymi firmy FLIR Systems i/lub jej spółek zależnych. Wszelkie inne znaki towarowe, nazwy handlowe i nazwy firm są używane w niniejszej publikacji wyłącznie w celu identyfikacji i stanowią własność odpowiednich właścicieli.

1.5 Zarządzanie jakością

System zarządzania jakością, w ramach którego zostały zaprojektowane i wytworzone niniejsze produkty, uzyskał certyfikat zgodności z normą ISO 9001.

Firma FLIR Systems kieruje się strategią nieustannego rozwoju, w związku z czym zastrzega sobie prawo do wprowadzania zmian i udoskonaleń w dowolnym z opisywanych produktów bez uprzedniego powiadomienia.

2 Uwagi dla użytkownika

2.1 Forum użytkownik-użytkownik

Nasze forum typu użytkownik-użytkownik umożliwia wymianę pomysłów, rozwiązań termowizyjnych i rozwiązywanie problemów w ramach międzynarodowej społeczności użytkowników urządzeń termowizyjnych. Aby odwiedzić forum, przejdź do witryny:

http://forum.infraredtraining.com/

2.2 Szkolenia

Informacje na temat szkoleń w zakresie termografii można znaleźć w witrynie:

2.3 Aktualizacje dokumentacji

Instrukcje obsługi są aktualizowane kilka razy do roku, a ponadto regularnie publikowane są ważne powiadomienia dotyczące produktów oraz informacje o zmianach.

Aby uzyskać dostęp do najnowszych wersji instrukcji obsługi, przetłumaczonych instrukcji obsługi i powiadomień, należy przejść do karty Download na stronie:

Rejestracja online trwa kilka minut. Wśród plików do pobrania można znaleźć także najnowsze wersje instrukcji obsługi innych naszych produktów oraz instrukcje obsługi starszych produktów.

2.4 Aktualizacje oprogramowania

Firma FLIR Systems regularnie publikuje aktualizacje oprogramowania. Swój program możesz zaktualizować, używając strony aktualizacji. Zależnie od programu strona jest dostępna w jednej lub obu wymienionych lokalizacjach:

Start > FLIR Systems > [Program] > Sprawdź aktualizacje.
Pomoc > Sprawdź aktualizacje.

2.5 Istotne uwagi dotyczące tego podręcznika

Firma FLIR Systems wydaje podręczniki ogólne dotyczące różnych wersji oprogramowania z pakietu.

Oznacza to, że w ten podręcznik może zawierać opisy i objaśnienia, które nie dotyczą danej wersji oprogramowania.

2.6 Dodatkowe informacje o licencji

Dla każdej zakupionej licencji oprogramowanie można zainstalować, aktywować i użytkować na dwóch urządzeniach, np. jednym laptopie na miejscu w celu zbierania danych i jednym komputerze stacjonarnym w biurze w celu ich analizowania.

3 Pomoc dla klientów

3.1 Ogólne

Aby uzyskać pomoc techniczną, odwiedź witrynę:

3.2 Przesyłanie pytania

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą przesyłać pytania do zespołu ds. pomocy. Zarejestrowanie się przez Internet zajmie tylko kilka minut. Przeszukiwanie bazy istniejących pytań i odpowiedzi nie wymaga rejestrowania się.

Przed przesłaniem pytania należy przygotować następujące informacje:

Model kamery
Numer seryjny kamery
Protokół komunikacyjny lub sposób przesyłania danych między kamerą a urządzeniem (np. czytnik kart SD, HDMI, Ethernet, USB lub FireWire)
Typ urządzenia (PC/Mac/iPhone/iPad/Android itp.)
Wersje programów firmy FLIR Systems
Pełna nazwa, numer publikacji i numer wersji podręcznika

3.3 Pliki do pobrania

W witrynie pomocy dla klientów można także pobrać następujące pliki, jeżeli są one dostępne dla danego produktu:

Aktualizacje oprogramowania wewnętrznego kamery termowizyjnej.
Aktualizacje oprogramowania komputera PC/Mac.
Bezpłatne i próbne wersje oprogramowania komputera PC/Mac.
Dokumentacja dla użytkownika obecnych i starszych produktów.
Rysunki techniczne (w formacie *.dxf i *.pdf).
Modele danych Cad (w formacie *.stp).
Przykłady zastosowania.
Dane techniczne.
Katalogi produktów.

4 Wprowadzenie

FLIR Report Studio to specjalny pakiet oprogramowania ułatwiający tworzenie raportów z pomiarów.

Przykłady czynności wykonywanych w ramach pakietu FLIR Report Studio obejmują:

Przenoszenie obrazów z kamery do komputera
Dodawanie, przesuwanie i zmiana wielkości narzędzi pomiarowych na obrazie termowizyjnym.
Tworzenie raportów w formacie Microsoft Word oraz PDF, zawierających dowolnie wybrane obrazy.
Dodawanie do raportów obrazów nagłówków, stopek i logotypów
Tworzenie własnych szablonów raportów.

5 Instalacja

5.1 Wymagania systemowe

5.1.1 System operacyjny

FLIR Report Studio obsługuje komunikację przez USB 2.0 oraz 3.0 z następującymi systemami operacyjnymi:

Microsoft Windows 7, wersja 32-bitowa.
Microsoft Windows 7, wersja 64-bitowa.
Microsoft Windows 8, wersja 32-bitowa.
Microsoft Windows 8, wersja 64-bitowa.
Microsoft Windows 10, wersja 32-bitowa.
Microsoft Windows 10, wersja 64-bitowa.

5.1.2 Sprzęt

Komputer PC z dwurdzeniowym procesorem 2 GHz.
Min. 4 GB pamięci RAM (zalecane 8 GB).
Dysk twardy 128 GB z co najmniej 15 GB wolnego miejsca.
Napęd DVD-ROM.
Obsługa grafiki DirectX 9 z:
- sterownik WDDM
- 128 MB pamięci na karcie graficznej (minimum)
- sprzętową obsługą funkcji Pixel Shader 2.0
- obsługą 32-bitowej palety kolorów.
Monitor o rozdzielczości SVGA (1024 × 768 pikseli) lub większej.
Dostęp do Internetu (może wymagać osobnej opłaty).
Urządzenie wyjściowe audio.
Klawiatura i mysz lub podobne urządzenie wskazujące.

5.2 Instalacja programu FLIR Report Studio‎

5.2.1 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Dwukrotnie kliknij na pliku instalacyjnym flir-report-studio.exe. Uruchomiony zostanie kreator instalacji FLIR Report Studio.

Zaznacz pole wyboru I agree to the license terms and conditions (Akceptuję regulamin). Kliknij przycisk Install (Zainstaluj). Rozpocznie się proces instalacji FLIR Report Studio.

Po zakończeniu instalacji kliknij przycisk Close (Zakończ).

Instalacja została zakończona. Jeśli pojawi się monit o ponowne uruchomienie komputera, należy to zrobić.

6 Licencja

6.1 Aktywowanie licencji

6.1.1 Ogólne

Kiedy po raz pierwszy uruchomisz aplikację FLIR Report Studio, będzie można wybrać jedną z następujących opcji:

Aktywacja programu FLIR Report Studio online.
Aktywacja programu FLIR Report Studio przez e-mail.
Zakup programu FLIR Report Studio i otrzymanie numeru seryjnego do aktywacji.
Używanie programu FLIR Report Studio za darmo w czasie okresu próbnego.

6.1.2 Rysunek

Rysunek 6.1 Okno dialogowe aktywacji.

6.1.3 Aktywacja programu FLIR Report Studio‎ online

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom program FLIR Report Studio.
W oknie dialogowym aktywacji internetowej wybierz opcję Mam nr seryjny i chcę aktywować FLIR Report Studio.
Kliknij przycisk Dalej.
Wprowadź numer seryjny, nazwisko, firmę i adres e-mail. Wprowadzone imię i nazwisko muszą być danymi posiadacza licencji.

Rysunek 6.2 Okno dialogowe aktywacji online.
Kliknij przycisk Dalej.
Kliknij przycisk Aktywuj teraz. Zostanie uruchomiony proces aktywacji internetowej.
Kiedy zostanie wyświetlony komunikat Aktywacja online zakończyła się powodzeniem, kliknij przycisk Zamknij.
Program FLIR Report Studio został pomyślnie aktywowany.

6.1.4 Aktywacja programu FLIR Report Studio‎ przez e-mail

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom program FLIR Report Studio.
W oknie dialogowym aktywacji kliknij opcję Aktywuj produkt przez e-mail.
Wprowadź numer seryjny, nazwisko, firmę i adres e-mail. Wprowadzone imię i nazwisko muszą być danymi posiadacza licencji.
Kliknij opcję Zażądaj klucza odblokowującego przez e-mail.
Otworzy się domyślny program pocztowy wraz z niewysłaną wiadomością e-mail zawierającą tekst licencji.
Uwaga Wyślij ten e-mail, nie zmieniając zawartości.

Zadaniem tego e-maila jest przekazanie informacji o licencji do centrum aktywacyjnego.
Kliknij przycisk Dalej. Program uruchomi się ponownie. Możesz kontynuować pracę podczas oczekiwania na klucz odblokowujący. E-mail z kluczem powinien dotrzeć w ciągu 2 dni.
Po nadejściu e-maila z kluczem odblokowującym, uruchom program i wprowadź klucz w pole tekstowe. Patrz rysunek poniżej.

Rysunek 6.3 Okno dialogowe klucza odblokowującego.

6.1.5 Aktywacja FLIR Report Studio‎ na komputerze bez dostępu do Internetu.

Jeżeli Twój komputer nie ma dostępu do Internetu, możesz zażądać klucza aktywacyjnego przesłanego za pośrednictwem wiadomości e-mail na inny komputer.

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom program FLIR Report Studio.
W oknie dialogowym aktywacji kliknij opcję Aktywuj produkt przez e-mail.
Wprowadź numer seryjny, nazwisko, firmę i adres e-mail. Wprowadzone imię i nazwisko muszą być danymi posiadacza licencji.
Kliknij opcję Zażądaj klucza odblokowującego przez e-mail.
Otworzy się domyślny program pocztowy wraz z niewysłaną wiadomością e-mail zawierającą tekst licencji.
Uwaga Jeżeli na komputerze klienta nie ma klienta poczty e-mail, będzie wymagane przeprowadzenie jego konfiguracji.
Skopiuj niezmodyfikowaną wiadomość e-mail np. na nośnik USB i wyślij ją na adres [email protected] z innego komputera.
Zadaniem tego e-maila jest przekazanie informacji o licencji do centrum aktywacyjnego.
Kliknij przycisk Dalej. Program uruchomi się ponownie. Możesz kontynuować pracę podczas oczekiwania na klucz odblokowujący. E-mail z kluczem powinien dotrzeć w ciągu 2 dni.
Po nadejściu e-maila z kluczem odblokowującym, uruchom program i wprowadź klucz w pole tekstowe. Patrz rysunek poniżej.

Rysunek 6.4 Okno dialogowe klucza odblokowującego.

6.2 Przenoszenie licencji

6.2.1 Ogólne

Możesz przenosić licencje z jednego komputera na drugi, o ile nie przekroczysz liczby zakupionych licencji.

Dzięki temu możesz używać oprogramowania na komputerze stacjonarnym i na laptopie.

6.2.2 Rysunek

Rysunek 6.5 Przeglądarka licencji (ilustracja przykładowa).

6.2.3 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom program FLIR Report Studio.
W menu Pomoc wybierz polecenie Pokaż informacje o licencji. Spowoduje to otwarcie przeglądarki licencji pokazanej wyżej.
W przeglądarce licencji kliknij opcję Przenieś licencję. Spowoduje to wyświetlenie okna dialogowego dezaktywacji.
W oknie dialogowym dezaktywacji kliknij przycisk Dezaktywuj.
Na komputerze, na który chcesz przenieść licencję, uruchom program FLIR Report Studio.
Gdy tylko komputer uzyska połączenie z Internetem, licencja zostanie automatycznie przeniesiona.

6.3 Aktywacja dodatkowych modułów oprogramowania

6.3.1 Ogólne

Do niektórych aplikacji można dokupić dodatkowe moduły od FLIR Systems. Przed użyciem każdego modułu należy go aktywować.

6.3.2 Rysunek

Rysunek 6.6 Przeglądarka licencji pokazująca dostępne moduły oprogramowania (ilustracja przykładowa).

6.3.3 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Pobierz i zainstaluj moduł oprogramowania. Zazwyczaj moduły oprogramowania są dostarczane w postaci kart-zdrapek z łączem do pobrania plików.
Uruchom program FLIR Report Studio.
W menu Pomoc wybierz polecenie Pokaż informacje o licencji. Spowoduje to otwarcie przeglądarki licencji pokazanej wyżej.
Zaznacz kupiony moduł.
Kliknij opcję Klucz aktywujący.
Na zdrapce zetrzyj pole, pod którym ukrywa się klucz aktywujący.
Przepisz klucz do pola tekstowego Klucz aktywujący.
Kliknij OK.
Moduł oprogramowania został uaktywniony.

7.1 Ogólne

Aby uruchomić FLIR Report Studio po raz pierwszy, należy zalogować się, korzystając z konta do obsługi klienta i rejestrując kamerę. Jeśli masz już konto pomocy technicznej FLIR, możesz użyć tych samych danych logowania.

Do logowania komputer musi być połączony z Internetem.
Nie trzeba ponownie się logować, aby korzystać z FLIR Report Studio, aż do momentu samodzielnego wylogowania.

7.2 Procedura logowania

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom program FLIR Report Studio.

Wyświetlone zostanie okno FLIR Login and Registration (Logowanie i rejestracja FLIR):

Aby zalogować się na istniejące konto do obsługi klienta firmy FLIR, wykonaj następujące czynności:

W oknie FLIR Login and Registration (Logowanie i rejestracja FLIR) wprowadź nazwę użytkownika i hasło.
Kliknij Log In (Zaloguj). W zależności od szybkości łącza internetowego może minąć kilka sekund aż FLIR Report Studio się uruchomi.

Aby utworzyć nowe konto do obsługi klienta firmy FLIR, wykonaj następujące czynności:

W oknie FLIR Login and Registration (Logowanie i rejestracja FLIR) kliknij opcję Create a New Account (Utwórz nowe konto). W przeglądarce otworzy się strona FLIR Customer Support Center (Centrum pomocy technicznej FLIR).
Wprowadź wymagane informacje i kliknij opcję Utwórz konto.
W oknie FLIR Login and Registration (Logowanie i rejestracja FLIR) wprowadź nazwę użytkownika i hasło.
Kliknij Log In (Zaloguj). W zależności od szybkości łącza internetowego może minąć kilka sekund aż FLIR Report Studio się uruchomi.

7.3 Wyloguj

Zwykle nie ma potrzeby wylogowania się. Po wylogowaniu należy zalogować się ponownie, aby uruchomić FLIR Report Studio.

Wykonaj następujące czynności:

W kreatorze FLIR Report Studio kliknij nazwę użytkownika w górnym menu użytkownika, po prawej stronie.

Kliknij przycisk Log out (Wyloguj się).

W oknie dialogowym wykonaj jedną z następujących opcji:

Aby się wylogować i opuścić FLIR Report Studio, kliknij Yes (Tak). Aplikacja zostanie zamknięta, a cała niezapisana praca zostanie utracona.
Aby anulować i powrócić do aplikacji, kliknij No (Nie).

8 Kolejność czynności

8.1 Ogólne

Przy przeprowadzaniu badania termowizyjnego poszczególne czynności wykonywane są w typowej kolejności, która została zaprezentowana w niniejszym rozdziale.

Za pomocą kamery wykonaj zdjęcia w podczerwieni i/lub zdjęcia cyfrowe.
Podłącz kamerę do komputera za pomocą kabla USB.
Uruchom kreator FLIR Report Studio i wybierz szablon raportu.
Przenoszenie obrazów z kamery do komputera.
Wybierz obrazy, które chcesz uwzględnić w raporcie.
Wyreguluj obraz w podczerwieni, dodaj narzędzia pomiarowe itd. przy użyciu FLIR Report StudioImage Editor.
Wykonaj jedną z następujących czynności:
- Tworzenie niepomiarowego raportu Microsoft Word.
- Tworzenie pomiarowego raportu Microsoft Word.
Wyślij raport do klienta jako załącznik poczty elektronicznej.

9 Tworzenie raportów termowizyjnych

9.1 Ogólne

Kreator FLIR Report Studio pozwala na łatwe i skuteczne generowanie raportów. Kreator daje możliwość dopracowania i dostosowania raportu przed jego utworzeniem. Można wybierać spośród różnych szablonów raportu, dodawać obrazy, edytować je, przesuwać w górę i w dół, a także dodawać właściwości raportu, takie jak informacje o kliencie oraz informacje o badaniu.

Skorzystanie z kreatora FLIR Report Studio jest najprostszym sposobem na utworzenie raportu. Niemniej jednak, raport można również utworzyć na podstawie pustego dokumentu Microsoft Word, dodając i usuwając obiekty oraz modyfikując właściwości obiektów opisanych w części 12.2 Zarządzanie obiektami w raporcie.

9.2 Rodzaje raportów

Przy użyciu kreatora FLIR Report Studio można utworzyć następujące rodzaje raportów:

Raport skompresowany: jest to raport w formacie plików *.docx, zawierający obrazy w podczerwieni, wszelkie powiązane obrazy w świetle widzialnym, a także tabele wyników. Raport ten można edytować przy użyciu zwykłych funkcji Microsoft Word, lecz nie zawiera on danych pomiarowych.
Raport edytowalny: jest to zaawansowana wersja raportu w formacie plików *.docx, zawierająca obrazy w podczerwieni, wszelkie powiązane obrazy w świetle widzialnym oraz tabele wyników. Poza podstawową edycją, możliwe jest w nim wykonanie zaawansowanej analizy pomiarowej przy użyciu funkcji FLIR Word Add-in w Microsoft Word.

Program FLIR Report Studio wyposażono w szereg szablonów raportów. Możliwe jest również utworzenie własnych szablonów, patrz sekcja 13 Tworzenie szablonów raportów.

9.3 Elementy ekranu kreatora FLIR Report Studio‎

9.3.1 Okno szablonu

9.3.1.1 Rysunek

9.3.1.2 Wyjaśnienie

Pasek menu. Aby uzyskać więcej informacji, patrz rozdział 9.3.3 Pasek menu.
Okienko z lewej strony z kategoriami szablonów: wybierz Wszystkie szablony, aby wyświetlić wszystkie szablony dostępne w FLIR Report Studio lub wybierz kategorię szablonu, aby zlokalizować konkretny szablon raportu. Patrz również rozdział 13.2.5 Wybieranie kategorii szablonu.
Centralne okienko z szablonami raportów.
Przycisk do tworzenia nowego szablonu w oparciu o podstawowy szablon raportu. Więcej informacji podano w rozdziale 13.2.1 Dostosowanie bazowego szablonu raportu.
Przycisk do tworzenia nowego szablonu przy wykorzystaniu wybranego szablonu raportu. Więcej informacji podano w rozdziale 13.2.3 Modyfikowanie istniejącego szablonu – z poziomu kreatora FLIR Report Studio‎.
Okienko z prawej strony z podglądem wybranego szablonu raportu.
Nazwa użytkownika. Kliknij, aby wyświetlić informacje o logowaniu. Więcej informacji podano w rozdziale 7 Zaloguj.
Przycisk Anuluj. Kliknij, aby wyjść z kreatora FLIR Report Studio. Aplikacja zostanie zamknięta, a cała niezapisana praca zostanie utracona.
Przycisk Dalej. Kliknij, aby kontynuować z wybranym szablonem raportu.
Przycisk Przeglądaj szablony. Kliknij, aby zlokalizować szablon do użycia wyłącznie w bieżącym raporcie.
Przycisk Importuj szablon. Kliknij, aby zaimportować nowy szablon do FLIR Report Studio.

9.3.2 Okno obrazu

9.3.2.1 Rysunek

9.3.2.2 Wyjaśnienie

Pasek menu. Aby uzyskać więcej informacji, patrz rozdział 9.3.3 Pasek menu.
Okienko z lewej strony ze strukturą katalogów. Katalogi Ulubione oraz Ostatnio używane są katalogami lokalnymi kreatora FLIR Report Studio.
Środkowe okienko z plikami w wybranym katalogu.
Okienko z prawej strony z podglądem wybranych obrazów.
Nazwa użytkownika. Kliknij i wybierz Wyloguj, aby się wylogować. Więcej informacji podano w rozdziale 7.3 Wyloguj.
Pole nazwy raportu.
Lista rozwijalna sekcji danych. (Dostępna dla szablonów z wieloma sekcjami DANE.) Użyj listy rozwijalnej, aby wybrać, do której sekcji DANE należy dodać obrazy. Wybierz Auto, aby automatycznie dodawać obrazy do sekcji DANE; program będzie przestrzegać konfiguracji w sekcjach DANE, co oznacza, że obraz termowizyjny będzie dodawany do sekcji DANE z obiektem obrazu termowizyjnego, a obraz cyfrowy do sekcji z obiektem obrazu cyfrowego. Patrz również rozdział 13.2.4 Dodawanie wielu sekcji DANE.
Zmiana kolejności i usuwanie przycisków.
- Aby zmienić kolejność obrazów, wybierz obraz i kliknij (Przenieś rozdział w górę) lub (Przenieś rozdział w dół).
- Aby usunąć dowolny obraz z raportu, zaznacz obraz i kliknij ikonę (Usuń rozdział).
- Aby usunąć z raportu wszystkie obrazy, kliknij (Usuń wszystkie rozdziały).
Przycisk Generuj. Kliknij strzałkę i wybierz jedną z następujących opcji:
- Wygeneruj raport edytowalny, aby wygenerować raport zawierający pełne dane pomiarowe.
- Wygeneruj raport skompresowany, aby wygenerować skompresowany raport zawierający nieedytowalne obrazy w podczerwieni oraz tabele wyników.
Przycisk Wstecz. Kliknij, aby powrócić do okna szablonu.
Przycisk Właściwości raportu. Kliknij, aby wyświetlić okno dialogowe Właściwości raportu. Więcej informacji podano w rozdziale 9.4 Procedura, krok 10.
Przyciski wyboru i dodawania.
- Kliknij (Wybierz wszystkie obrazy w tym katalogu), aby wybrać wszystkie obrazy w środkowym okienku.
- Kliknij (Dodaj wybrane obrazy do raportu), aby dodać obrazy wybrane w środkowym okienku do raportu.
Kliknij (Dodaj wszystkie obrazy do raportu), aby dodać wszystkie obrazy w środkowym okienku do raportu.
Przycisku zarządzania plikami.
- Kliknij (Sortowanie według daty), lub (Sortowanie według nazwy), aby zmienić kolejność sortowania plików w środkowym okienku.
- Kliknij (Małe ikony), aby wyświetlić pliki w środkowym okienku przy użyciu małych ikon.
- Kliknij (Duże ikony), aby wyświetlić pliki w środkowym okienku przy użyciu dużych ikon.
Przycisk Importuj. Kliknij, aby zaimportować obrazy z kamery podłączonej do komputera. Więcej informacji podano w rozdziale 10 Importowanie obrazów z kamery.

9.3.3 Pasek menu

9.3.3.1 Menu Plik

Menu Plik zawiera następujące polecenia:

Zapisz sesję. Kliknij, aby zapisać sesję. Więcej informacji podano w rozdziale 9.5 Zapisywanie sesji.
Wczytaj sesję. Kliknij, aby wczytać sesję. Więcej informacji podano w rozdziale 9.5 Zapisywanie sesji.
Przycisk Zakończ. Kliknij, aby wyjść z kreatora FLIR Report Studio. Aplikacja zostanie zamknięta, a cała niezapisana praca zostanie utracona.

9.3.3.2 Menu Opcje

Menu Opcje zawiera następujące polecenia:

Ustawienia. Kliknij, aby wyświetlić okno dialogowe Opcje. Więcej informacji podano w rozdziale 9.6 Zmiana ustawień.

9.3.3.3 Menu Pomoc

Menu Pomoc zawiera następujące polecenia:

Dokumentacja. Kliknij i wybierzOnline, aby przejrzeć najnowsze pliki pomocy z Internetu lub Offline, aby przejrzeć pliki pomocy zainstalowane na komputerze.
Sklep FLIR. Kliknij, aby przejść do strony sklepu FLIR.
Centrum pomocy FLIR. Kliknij, aby przejść do centrum pomocy FLIR.
Informacje dotyczące licencji. Kliknij, aby wyświetlić Przeglądarkę licencji.
Zweryfikuj licencję FLIR. (Opcja włączona, jeśli nie aktywowano jeszcze licencji FLIR Report Studio.) Kliknij, aby otworzyć okno dialogowe. Więcej informacji podano w rozdziale 6 Licencja.
Sprawdź dostępność aktualizacji. Kliknij, aby sprawdzić dostępność aktualizacji oprogramowania. Więcej informacji podano w rozdziale 15 Aktualizacja oprogramowania.
O programie. Kliknij, aby sprawdzić bieżącą wersję FLIR Report Studio.

9.4 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom kreatora FLIR Report Studio, wykonując jedną z następujących czynności:

Wybierz FLIR Report Studio w menu Start (Start > Wszystkie programy > FLIR Systems > FLIR Report Studio).
Na karcie FLIR w dokumencie Microsoft Word kliknij Nowy raport.

W okienku z lewej strony wybierz Wszystkie szablony aby wyświetlić wszystkie szablony dostępne w FLIR Report Studio lub wybierz kategorię szablonu, aby zlokalizować konkretny szablon raportu.

W środkowym okienku kliknij szablon raportu. W okienku z prawej strony wyświetlony zostanie podgląd każdej strony w wybranym szablonie.

Aby kontynuować przy użyciu wybranego szablonu, kliknij przycisk Dalej znajdujący się na dole okna.

W okienku z lewej strony wybierz katalog zawierający obrazy, jakie mają być zawarte w raporcie. Możesz również zaimportować obrazy z kamery podłączonej do komputera, klikając przycisk Importuj znajdujący się na dole, po lewej stronie okna.

Aby dodać obrazy do raportu, możesz wykonać jedną lub więcej z następujących czynności:

Kliknąć, aby wybrać obraz. Użyć klawisza Ctrl i/lub klawisza Shift + kliknięcia, aby wybrać wiele obrazów. Następnie należy wykonać jedną z następujących czynności:
- Przeciągnąć i upuścić obrazy do okienka z prawej strony
- Kliknij przycisk (Dodaj wybrane obrazy do raportu) znajdujący się na dole środkowego okienka.
Aby dodać wszystkie obrazy ze środkowego okienka, kliknij przycisk (Dodaj wszystkie obrazy do raportu) znajdujący się na spodzie środkowego okienka.
Aby dodać wszystkie obrazy w katalogu, wykonaj jedną z następujących czynności:
- Przeciągnij i upuść katalog z okienka z lewej strony do okienka z prawej strony.
- Kliknij prawym przyciskiem myszy i wybierz Dodaj do raportu.

W okienku z prawej strony można wykonać następujące czynności:

Aby zmienić kolejność obrazów, wybierz obraz i kliknij (Przenieś rozdział w górę) lub (Przenieś rozdział w dół).
Aby usunąć dowolny obraz z raportu, zaznacz obraz i kliknij ikonę (Usuń rozdział).
Aby usunąć z raportu wszystkie obrazy, kliknij (Usuń wszystkie rozdziały).

Aby edytować obraz, wykonaj jedną z następujących czynności:

Kliknij obraz prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz polecenie Edytuj obraz.
Kliknij obraz dwukrotnie.

Spowoduje to otwarcie FLIR Report StudioImage Editor. Więcej informacji podano w rozdziale 11 Analizowanie i edytowanie obrazów.

Wprowadź nazwę raportu w polu NAZWA RAPORTU w górnej części okna.

Kliknij strzałkę Wygeneruj na dole okna. Wybierz jedną z następujących opcji:

Wygeneruj raport edytowalny, aby wygenerować raport zawierający pełne dane pomiarowe.
Wygeneruj raport skompresowany, aby wygenerować skompresowany raport zawierający nieedytowalne obrazy w podczerwieni oraz tabele wyników.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Właściwości raportu.

Wykonaj jedną lub kilka spośród następujących czynności:

Wprowadź dane klienta oraz informacje o badaniu we wstępnie zdefiniowanych polach.
Kliknij przycisk Importuj, aby zaimportować właściwości z uprzednio zapisanego pliku tekstowego.
Kliknij przycisk Dodaj, aby dodać nową właściwość.
Wybierz właściwość i użyj przycisków strzałek lub , aby przenieść właściwość w górę lub w dół.
Wybierz właściwość i kliknij przycisk Usuń, aby usunąć właściwość.
Kliknij przycisk Eksportuj, aby wyeksportować ustawienia bieżącej właściwości do pliku tekstowego.

Aby utworzyć raport z wyświetlonymi właściwościami, kliknij przycisk OK. Wygenerowany zostanie raport zapisany w katalogu raportów, zgodnie z Ustawieniami. Więcej informacji podano w rozdziale 9.6 Zmiana ustawień.

Raport otwiera się jako dokument Microsoft Word. Wybrane obrazy oraz informacje wprowadzone w oknie dialogowym Właściwości raportu wypełnią odpowiednie kontury w raporcie.

(Dotyczy raportów edytowalnych.) Aby edytować obraz, wykonaj jedną z następujących czynności:

Kliknij obraz. Na karcie FLIR kliknij Edytor obrazu.
Kliknij obraz prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz polecenie Edytuj obraz.
Kliknij obraz dwukrotnie.

Spowoduje to otwarcie FLIR Report StudioImage Editor. Więcej informacji podano w rozdziale 11 Analizowanie i edytowanie obrazów.

(Dotyczy raportów edytowalnych). Aby modyfikować obiekty w raporcie, patrz rozdział 12.2 Zarządzanie obiektami w raporcie.

Zapisz raport.

9.5 Zapisywanie sesji

Sesja jest sposobem na zapisanie tego, co jeszcze nie zostało ukończone w kreatorze FLIR Report Studio. Zapamiętaną sesję można wczytać w kreatorze FLIR Report Studio i kontynuować pracę z raportem w innym terminie.

Wykonaj następujące operacje w kreatorze FLIR Report Studio:

Aby zapisać sesję, wybierz Plik > Zapisz sesję.
Aby wczytać sesję, wybierz Plik > Wczytaj sesję.

9.6 Zmiana ustawień

Można zmieniać ustawienia kreatora FLIR Report Studio.

Wykonaj następujące czynności:

Wybierz Opcje > Ustawienia.

Na karcie Raport, możesz wybrać ustawienia związane z tworzeniem raportów.

Katalog raportów. Domyślny katalog docelowy dla nowych raportów.
Katalog szablonów. Katalog, w którym zlokalizowane są szablony raportów.
Monituj o nazwę pliku raportu. Kliknij pole wyboru, aby wyświetlić okno dialogowe Zapisz jako przed zapisaniem raportu.
Automatyczne dodaje powiązane obrazy w świetle widzialnym podczas dodawania obrazów termowizyjnych. Dotyczy zgrupowanych obrazów z kamery. Dodaje zgrupowane obrazy w świetle widzialnym, które powiązane są z obrazami termowizyjnymi podczas dodawania obrazów termowizyjnych do raportu.
Nie pytaj o właściwości raportu podczas generowania raportu. Wybierz pole wyboru, aby wygenerować raport bez wcześniejszego wyświetlania okna dialogowego Właściwości raportu.
Uwaga Okno dialogowe Właściwości raportu można zawsze wyświetlić klikając przycisk Właściwości raportu zlokalizowany na spodzie okna Obraz, patrz rozdział 9.3.2 Okno obrazu .
Usuń puste kontury grupowe z raportu. Wybierz pole wyboru, aby usunąć z raportu kontury, dla których nie dodano obrazów.
Zamknij aplikację po wygenerowaniu raportu. Wybierz pole wyboru, aby zamknąć kreatora FLIR Report Studio po wygenerowaniu raportu.
Zachowaj nakładkę obrazu. Wybierz pole wyboru, aby wyświetlić obrazy termowizyjne z nakładką, która zostanie zapisana w pliku obrazu.

Na karcie Jednostki, możesz wybrać ustawienia związane z jednostkami temperatury i odległości.

Wybierz pole wyboru Preferuj jednostki szablonu, aby zastosować ustawienia jednostek określone w szablonie raportu. Jeśli w szablonie nie ustawiono żadnych jednostek, zastosowanie będą miały ustawienia jednostek w polach Temperatura oraz Odległość.
Odznacz pole wyboru Preferuj jednostki szablonu, aby zastosować ustawienia jednostek w polach Temperatura oraz Odległość.

Na karcie Importuj, możesz wybrać ustawienia związane z importowaniem obrazów.

Domyślny katalog dla zaimportowanych obrazów. Domyślny katalog docelowy dla obrazów zaimportowanych z kamery podłączonej do kamery.
Nadpisz istniejące obrazy. Wybierz pole wyboru, aby zastąpić wszelkie istniejące obrazy obrazami zaimportowanymi.
Usuń obrazy źródłowe po zaimportowaniu. Wybierz pole wyboru, aby usunąć obrazy w kamerze po zaimportowaniu.

10 Importowanie obrazów z kamery

10.1 Ogólne

Możesz importować obrazy z kamery podłączonej do komputera.

10.2 Procedura importowania

Wykonaj następujące czynności:

Włącz kamerę.

Podłącz kamerę do komputera za pomocą kabla USB.

Uruchom kreator FLIR Report Studio.

Wybierz szablon raportu, a następnie kliknij przycisk Dalej znajdujący się po prawej stronie na spodzie okna.

Kliknij przycisk Importuj znajdujący się na dole w oknie z lewej strony.

Wyświetli się okno dialogowe Importuj obrazy, w którym dostępne będą obrazy z kamery. Jeżeli kamera zawiera więcej niż jeden katalog, można je wybrać w okienku z lewej strony.

Na prawym panelu zaznacz jedno lub więcej pól:

Zastąp istniejące obrazy.
Usuń pliki źródłowe po zaimportowaniu.

Dotyczy kamer z więcej niż jednym folderem. Wykonaj jedną z następujących czynności:

Aby importować wszystkie obrazy ze wszystkich katalogów, kliknij Importuj wszystkie katalogi w lewym dolnym rogu.
Aby importować wszystkie obrazy z wielu katalogów, przytrzymaj przycisk Ctrl i wybierz katalogi. Następnie kliknij Importuj katalogi w prawym dolnym rogu.
Aby importować wszystkie obrazy z jednego katalogu, wybierz katalog, a następnie kliknij Importuj katalog w prawym dolnym rogu.
Aby importować wybrane obrazy z jednego katalogu, przytrzymaj przycisk Ctrl i wybierz obrazy. Następnie kliknij Importuj elementy w prawym dolnym rogu.

Dotyczy kamer z jednym folderem. Wykonaj jedną z następujących czynności:

Aby importować wszystkie obrazy, kliknij Importuj wszystkie w lewym dolnym rogu.
Aby importować wybrane obrazy, przytrzymaj przycisk Ctrl i wybierz obrazy. Następnie kliknij Importuj elementy w prawym dolnym rogu.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Przeglądaj, aby wybrać katalog. Wybierz w nim katalog docelowy lub utwórz nowy katalog.

Obrazy zostaną teraz zaimportowane do komputera.

11 Analizowanie i edytowanie obrazów

11.1 Ogólne

FLIR Report StudioImage Editor jest zaawansowanym narzędziem do analizy i edytowania obrazów w podczerwieni.

Oto część z funkcji i ustawień, z jakimi możesz eksperymentować:

Dodawanie narzędzi pomiarowych.
Regulacja obrazu podczerwonego.
Zmiana rozkładu kolorów.
Zmiana palety kolorów.
Zmiana trybów obrazu.
Praca z alarmami barwnymi i izotermami.
Zmiana parametrów pomiarów

11.2 Uruchamianie Image Editor‎

Możesz uruchomić Image Editor z poziomu kreatora FLIR Report Studio oraz z poziomu FLIR Word Add-in.

11.2.1 Uruchamianie Image Editor‎ z poziomu kreatora FLIR Report Studio‎.

Wykonaj następujące czynności:

Wykonaj jedną z następujących czynności:

W środkowym okienku, dwukrotnie kliknij obraz.
W okienku z prawej strony dwukrotnie kliknij obraz.

11.2.2 Uruchamianie Image Editor‎ z poziomu FLIR Word Add-in‎

Możesz uruchomić Image Editor z poziomu edytowalnego raportu z pomiarów.

Wykonaj następujące czynności:

Wykonaj jedną z następujących czynności:

Dwukrotnie kliknij obraz w raporcie.
Wybierz obraz i kliknij Edytor obrazu w zakładce FLIR.
Kliknij obraz prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz polecenie Edytuj obraz.

11.3 Elementy ekranu Image Editor‎

11.3.1 Rysunek

11.3.2 Wyjaśnienie

Pasek narzędzi pomiarowych.
Pasek narzędzi trybu zobrazowania.
Skala temperatury
Widok miniatur obrazów w podczerwieni.
Widok miniatur zdjęć foto (jeśli są dostępne).
Okienko rezultatów i informacji:
- Uwaga.
- Pomiary.
- Parametry.
- Komentarze.
- Informacje o obrazie.
Przycisk zamknięcia.
Przycisk Save.
Przycisk auto-dostrojenia.
Przyciski nawigacji. Kliknij przyciski, aby przejść do poprzedniego/następnego obrazu.
Przycisk ustawienia powiększenia. Kliknij przycisk, aby wybrać jedno ze wstępnie określonych ustawień powiększenia.
Przycisk powiększenia. Kliknij przycisk, aby wyświetlić przyciski powiększania i pomniejszania.
Przycisk panoramowania. Kliknij przycisk, a następnie przeciągnij obraz, aby panoramować powiększony obraz.

11.4 Podstawowe funkcje edycji obrazu

11.4.1 Obracanie obrazu

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Obróć obraz i pomiary). Wyświetlony zostanie pasek narzędzi.

Na pasku narzędzi wykonaj jedną z następujących czynności:

Kliknij , aby obrócić obraz przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Kliknij , aby obrócić obraz zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

11.4.2 Przycinanie obrazu

Możesz przyciąć obraz i zapisać przycięty obraz jako kopię oryginalnego obrazu.

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Przytnij). Wyświetlone zostanie obramowania na obrazie.

Wybierz region przycięcia przesuwając i regulując rozmiar obramowania.

W obramowaniu regionu przycięcia wykonaj jedną z następujących opcji:

Kliknij , aby przyciąć obraz. Wyświetlone zostanie okno dialogowe Zapisz jako.
Kliknij , aby anulować przycinanie.

11.5 Praca z narzędziami pomiarowymi

11.5.1 Ogólne

Aby zmierzyć temperaturę, można skorzystać z jednego lub kilku narzędzi pomiarowych, np. punktu pomiarowego, prostokąta, okręgu lub linii.

Podczas dodawania narzędzia pomiarowego do obrazu, zmierzona temperatura będzie wyświetlana w okienku z prawej strony Image Editor. Konfiguracja narzędzie zostanie również zapisana w pliku obrazu, a zmierzona temperatura będzie dostępna do wyświetlenia w raporcie z pomiarów.

11.5.2 Dodawanie narzędzia pomiarowego

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych wybierz jedną z następujących opcji:

Wybierz opcję (Dodaj punkt), aby wykonać tę czynność.
Wybierz opcję (Dodaj prostokąt), aby wykonać tę czynność.
Wybierz opcję (Dodaj elipsę), aby wykonać tę czynność.
Wybierz opcję (Dodaj linię), aby wykonać tę czynność.

Kliknij na lokalizacji obrazu, gdzie umieszczony ma zostać pomiar.

11.5.3 Zmiana położenia i rozmiaru narzędzi pomiarowych

Wykonaj następujące czynności:

W pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Wybór).

Aby przenieść narzędzie pomiarowe, wybierz narzędzie na obrazie i przeciągnij je do nowej pozycji.

Aby zmienić rozmiar narzędzia pomiarowego, zaznacz obszar pomiaru i użyj narzędzia do zaznaczania, aby przesuwać punkty wokół obramowania narzędzia.

11.5.4 Tworzenie lokalnych znaczników narzędzia pomiarowego.

11.5.4.1 Ogólne

Image Editor uwzględni wszystkie znaczniki narzędzia pomiarowego skonfigurowane na kamerze. Jeśli w trakcie analizowania obrazu w programie trzeba dodać kolejny znacznik, wystarczy użyć lokalnych znaczników.

11.5.4.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

W pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Wybór).

Kliknij narzędzie prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz opcję Lokalne maks. / min. / śr. / znaczniki.

W oknie dialogowym, zaznacz lub wyczyść znaczniki, które chcesz dodać lub usunąć.

Kliknij przycisk OK.

11.5.5 Obliczanie obszarów

11.5.5.1 Ogólne

Odległość zawartą w parametrze danych obrazu można wykorzystać jako podstawę do obliczeń powierzchni obszaru. Typowym zastosowaniem jest oszacowanie rozmiaru wilgotnej plamy na ścianie.

Aby obliczyć powierzchnię obszaru, należy dodać prostokąt pomiarowy lub koło pomiarowe do obrazu. Image Editor oblicza pole powierzchni wyznaczone przez prostokąt pomiarowy lub koło pomiarowe. Obliczenie to szacunkowa powierzchnia obszaru oparta o wartość odległości.

11.5.5.1.1 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Dodaj prostokąt pomiarowy lub koło pomiarowe, patrz rozdział 11.5.2 Dodawanie narzędzia pomiarowego.

Dostosuj rozmiar prostokąta lub koła do rozmiaru obiektu, patrz rozdział 11.5.3 Zmiana położenia i rozmiaru narzędzi pomiarowych.

Kliknij narzędzie prawym przyciskiem myszy i wybierz Lokalne maks. / min. / śr. / znaczniki. W oknie dialogowym zaznacz pole Obszar. W okienku POMIARY wyświetli się obszar obliczony na bazie wartości odległości.

Aby zmienić wartość odległości, kliknij na pole wartości w okienku PARAMETRY, wprowadź nową wartość i naciśnij Enter. W okienku POMIARY zostanie wyświetlony obszar obliczony ponownie na bazie nowej wartości odległości.

11.5.5.1.2 Obliczanie długości

11.5.5.1.2.1 Ogólne

Odległość zawartą w parametrze danych obrazu można wykorzystać jako podstawę do obliczeń długości.

Aby obliczyć długość, należy dodać linię pomiarową do obrazu. Image Editor oblicza szacunkową długość linii na bazie wartości odległości.

11.5.5.1.2.1.1 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Dodaj linię pomiarową, patrz rozdział 11.5.2 Dodawanie narzędzia pomiarowego.

Dostosuj rozmiar linii do rozmiaru obiektu, parz rozdział 11.5.3 Zmiana położenia i rozmiaru narzędzi pomiarowych.

Kliknij narzędzie prawym przyciskiem myszy i wybierz Lokalne maks. / min. / śr. / znaczniki. W oknie dialogowym zaznacz pole Długość. W okienku POMIARY wyświetli się długość obliczona na bazie wartości odległości.

11.5.6 Konfigurowanie obliczania różnicy

11.5.6.1 Ogólne

Obliczanie różnicy podaje różnicę pomiędzy dwiema temperaturami, na przykład pomiędzy dwoma punktami lub punktem a maksymalną temperaturą obrazu.

11.5.6.2 Procedura

11.5.6.2.1 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

W pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Dodaj różnicę).

Obliczanie różnicy wyświetlone będzie w okienku POMIARY z prawej strony.

Ab zmienić konfigurację obliczania różnicy, wykonaj następujące czynności:

W okienku z prawej strony kliknij (Edytuj). Wyświetlone zostanie okno dialogowe.
W oknie dialogowym wybierz narzędzia pomiarowe oraz jakich wartości (maksymalnych, minimalnych lub średnich) chcesz użyć do obliczania różnicy. Możesz również wybrać różnicę w oparciu o temperaturę odniesienia.

Aby usunąć obliczenia różnicy, kliknij icon (Usuń).

11.5.7 Usuwanie narzędzia pomiarowego

Wykonaj następujące czynności:

W pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Wybór).

Wybierz narzędzie pomiarowe na obrazie i wykonaj jedną z następujących czynności:

Wciśnij klawisz Delete na klawiaturze.
Kliknij narzędzie prawym przyciskiem i wybierz Usuń.

11.6 Regulacja obrazu podczerwonego

11.6.1 Ogólne

Obraz termowizyjny można dostroić automatycznie lub ręcznie.

W Image Editor możesz ręcznie zmienić górny i dolny poziom skali temperatury. Ułatwi to analizowanie obrazu. Możesz, na przykład, zmienić skalę temperatury do wartości zbliżonych do temperatury konkretnego obiektu na obrazie. Umożliwi to wykrycie anomalii oraz mniejszych różnic temperatur w interesującej Cię części obrazu.

Podczas automatycznego dostrajania obrazu Image Editor dostosowuje obraz w celu uzyskania najlepszej jasności i kontrastu obrazu. Oznacza to, że rozkład kolorów jest zmieniony w stosunku do oryginalnego z obrazu.

W niektórych sytuacjach obraz może zawierać bardzo gorące lub zimne miejsca poza obszarem zainteresowania. W takich przypadkach korzystne może być wykluczenie tych miejsc podczas automatycznego dostrajania obrazu i użycie informacji o kolorach tylko dla temperatur w obszarze zainteresowania. Można to zrobić, definiując obszar automatycznego dostrojenia.

11.6.2 Przykład 1

Na tych ilustracjach przedstawiono dwa obrazy termowizyjne budynku. Na ilustracji po lewej stronie widoczny jest automatycznie wyregulowany obraz oraz szeroki zakres temperatur między przejrzystym niebem a wyrazistym budynkiem. Takie zestawienie utrudnia dokładną analizę. Budynek łatwiej jest szczegółowo zanalizować, gdy zakres temperatur zostanie zmieniony na wartości zbliżone do temperatury w pobliżu budynku.

Automatyczna

Ręczna

11.6.3 Przykład 2

Na tych ilustracjach przedstawiono dwa obrazy termowizyjne izolatora na linii energetycznej. Aby ułatwić analizę wahań temperatur w izolatorze, na zdjęciu po prawej stronie skalę temperatury zmieniono tak, aby wartości były zbliżone do temperatury izolatora.

Automatyczna

Ręczna

11.6.4 Zmiana poziomu temperatury

Wykonaj następujące czynności:

Aby zmienić górny poziom na skali temperatur, przeciągnij górny suwak w górę lub w dół.

Aby zmienić górny poziom na skali temperatur, przeciągnij dolny suwak w górę lub w dół.

11.6.5 Automatyczne dostrajanie obrazu

Wykonaj następujące czynności:

Aby automatycznie dostroić obraz, kliknij Auto.

11.6.6 Definiowanie obszaru automatycznego dostrojenia

Region automatycznego dostrajania ustala górne i dolne poziomy na skali temperatury do maksymalnych i minimalnych temperatur w tym obszarze. Używając informacji o kolorach wyłącznie dla istotnych temperatur, możesz uzyskać więcej szczegółów na temat interesującego Cię obszaru.

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Ustaw obszar automatycznego dostrajania).

Użyj wyświetlonego narzędzia, aby utworzyć obszar. Obszar ten można przenosić i zmieniać jego rozmiar tak, aby odpowiadał obszarowi zainteresowania.

Aby usunąć obszar automatycznego dostrajania, wybierz obszar i wykonaj jedną z następujących czynności:

Wciśnij klawisz Delete na klawiaturze.
Kliknij obszar prawym przyciskiem i wybierz Usuń.

11.7 Zmiana dystrybucji kolorów

11.7.1 Ogólne

Istnieje możliwość zmiany dystrybucji kolorów na zdjęciu. Inna dystrybucja kolorów może ułatwić dokładne przeanalizowanie zdjęcia.

11.7.2 Definicje

Wybrać można jeden z następujących rozkładów kolorów:

Temperatura liniowa: jest to metoda wyświetlania obrazu, w której informacja barwna zostaje rozłożona liniowo względem wartości temperatury pikseli.
Wyrównywanie histogramu: jest to metoda wyświetlania obrazu, w której informacja barwna zostaje równomiernie rozłożona względem występujących w obrazie temperatur. Taki rozkład może być szczególnie użyteczny, kiedy obraz zawiera niewiele punktów o wysokiej temperaturze.
Sygnał liniowy: jest to metoda wyświetlania obrazu, w której informacja barwna zostaje rozłożona liniowo względem wartości sygnału pikseli.
Cyfrowe wzmocnienie szczegółów: jest to metoda wyświetlania obrazu, w której zawartość o wysokiej częstotliwości w obrazie, taka jak krawędzie i rogi, są wzmacniane w celu zwiększenia widoczności szczegółów.

11.7.3 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Kliknij obraz prawym przyciskiem i wybierz opcję Rozkład kolorów. Wyświetlone zostanie menu.

Wybierz w menu jedną z następujących czynności:

Temperatura liniowa.
Wyrównywanie histogramu.
Sygnał liniowy.
Cyfrowe wzmocnienie szczegółów.

11.8 Zmiana palety kolorów

11.8.1 Ogólne

Istnieje możliwość zmiany palety, za pomocą której wyświetlane są różne temperatury. Inna paleta kolorów może ułatwić analizę obrazu.

Paleta kolorów	Przykładowe obrazy
Arktyczna
Chłodna
Szarości
Żelaza
Lawa
Tęczy
Tęcza HC
Ciepła

11.8.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Kolor). Wyświetlone zostanie menu.

W menu wybierz żądaną paletę.

11.9 Zmiana trybów obrazu

11.9.1 Ogólne

W przypadku niektórych obrazów, możesz zmienić tryb obrazu.

11.9.2 Typy trybów obrazu

Tryb zobrazowania	Przykładowe obrazy
Tryb MSX (Multi Spectral Dynamic Imaging): tryb ten wyświetla obraz w podczerwieni, ale krawędzie obiektów są wzmocnione. Balans obrazu termowizyjnego/w świetle widzialnym podlega konfiguracji.
Termowizyjny: kamera wyświetla obraz w podczerwieni.
Fuzja termiczna: tryb ten wyświetla obraz cyfrowy, na którym niektóre części są wyświetlane w podczerwieni w zależności od wybranych limitów temperatury.
Przenikanie termiczne: kamera wyświetla obraz zmiksowany, zawierający kompozycję pikseli obrazu termowizyjnego i cyfrowego zdjęcia. Balans obrazu termowizyjnego/w świetle widzialnym podlega konfiguracji.
Picture in picture: spowoduje to wyświetlenie ramki z obrazem termowizyjnym na obrazie cyfrowym.
Kamera cyfrowa: kamera wyświetla w pełni cyfrową fotografię.

11.9.3 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi trybu zobrazowania wybierz jedną z następujących opcji:

(Tryb MSX)
(Podczerwień)
(Fuzja termiczna).
(Przenikanie termiczne).
(Obraz w obrazie)
(Kamera cyfrowa)

Dotyczy trybów Tryb MSX oraz Przenikanie termiczne: aby wyregulować balans obrazu termowizyjnego/w świetle widzialnym, kliknij strzałkę znajdującą się obok ikony trybu zobrazowania i przeciągnij suwak w lewo lub prawo.

Dotyczy trybu Kamera cyfrowa: aby zmienić obraz na skalę szarości, kliknij strzałkę znajdującą się obok ikonu trybu zobrazowania i wybierz pole wyboru.

11.10 Praca z alarmami barwnymi i izotermami

11.10.1 Ogólne

Alarmy barwne (izotermy) pozwalają na wygodne wykrywanie anomalii w obrazie termowizyjnym. Odbywa się to przez nałożenie kontrastowego koloru na wszystkie piksele o temperaturze powyżej, albo poniżej zadanej wartości temperatury lub pomiędzy wartościami. Istnieją również typy alarmów stosowanych w branży budowlanej, tj. alarm izolacji i zawilgocenia.

Można wybierać następujące alarmy barwne:

Powyżej poziomu alarmowego: urządzenie oznaczy wyróżniającym kolorem wszystkie piksele o temperaturze wyższej od zadanego poziomu.
Poniżej poziomu alarmowego: urządzenie oznaczy wyróżniającym kolorem wszystkie piksele o temperaturze niższej od ustalonego poziomu.
Pomiędzy alarmami: urządzenie oznaczy wyróżniającym kolorem wszystkie piksele o temperaturze pomiędzy ustalonymi poziomami.
Alarm zawilgocenia: jest uruchamiany, gdy wilgotność względna przekracza zadaną wartość.
Alarm izolacji: jest uruchamiany, gdy w ścianie występuje niedobór izolacji.
Alarm niestandardowy: ten rodzaj alarmu pozwala na ręczne modyfikowanie ustawień alarmu standardowego.

Parametry ustawień dla aktywowanego alarmu barwnego wyświetlane są w sekcji ALARM w okienku z prawej strony.

11.10.2 Przykładowe obrazy

W tabeli objaśniono różne typy alarmów barwnych (izoterm).

Kolor alarmu	Obraz
Powyżej poziomu alarmowego
Poniżej poziomu alarmowego
Pomiędzy alarmami
Alarm wilgotności
Alarm izolacji

11.10.3 Konfiguracja alarmów powyżej i poniżej wartości

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Kolor). Wyświetlone zostanie menu.

Wybierz w menu jedną z następujących czynności:

Powyżej poziomu alarmowego.
Poniżej poziomu alarmowego.

W prawym oknie zanotuj parametr Limit. Obszary na obrazie z temperaturą powyżej lub poniżej tej temperatury zostaną zabarwione kolorem izotermy. Limit ten można zmienić, jak również kolor izotermy w menu Kolor.

11.10.4 Ustawianie alarmu pomiędzy wartościami

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Kolor). Wyświetlone zostanie menu.

W menu wybierz polecenie Pomiędzy wartościami.

W prawym oknie zanotuj parametry Górny limit i Dolny limit. Obszary na obrazie z temperaturą między tymi temperaturami zostaną zabarwione kolorem izotermy. Limity te można zmienić, jak również kolor izotermy w menu Kolor.

11.10.5 Ustawianie izotermy wilgotności

11.10.5.1 Ogólne

Izoterma alarmu wilgotności może wykrywać obszary, w których występuje ryzyko rozwoju pleśni lub ryzyko wykroplenia wody (tj. punkt rosy).

11.10.5.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Kolor). Wyświetlone zostanie menu.

W menu wybierz Alarm wilgotności. W zależności od obiektu niektóre obszary zostaną zabarwione kolorem izotermy.

W prawym oknie zanotuj parametr Obliczony limit. Jest to temperatura, w której występuje ryzyko wilgotności. Jeśli parametr Granica wzgl. wilg. został ustawiony na 100%, jest to również punkt rosy, tj. temperatura, w której wilgoć opada w postaci wody.

11.10.6 Ustawianie alarmu dla izolacji

11.10.6.1 Ogólne

Alarm izolacji (izoterma) może wykrywać obszary potencjalnych ubytków izolacji w budynku. Będzie on wyzwalany, jeśli poziom izolacji spadnie poniżej zadanej wartości upływu energii przez ścianę budynku — jest to tak zwany wskaźnik termiczny.

W różnych kodeksach budowlanych zalecane są różne wartości wskaźnika termicznego, ale zazwyczaj wynoszą one 0,6–0,8 dla nowych budynków. Szczegółowe zalecenia można znaleźć w odpowiednim kodeksie budowlanym.

11.10.6.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Kolor). Wyświetlone zostanie menu.

W menu wybierz Alarm izolacji. W zależności od obiektu niektóre obszary zostaną zabarwione kolorem izotermy.

W prawym oknie zanotuj parametr Obliczona izolacja. Jest to temperatura, w której poziom izolacji spada poniżej ustawioną wartość wycieku energii przez ścianę budynku.

11.10.7 Ustawianie alarmu niestandardowego

11.10.7.1 Ogólne

Alarm niestandardowy to alarm jednego z poniższych typów:

Powyżej poziomu alarmowego.
Poniżej poziomu alarmowego.
Pomiędzy wartościami.
Alarm wilgotności.
Alarm izolacji.

Dla tych niestandardowych alarmów, w porównaniu z alarmami standardowymi, liczbę parametrów można określić ręcznie:

Tło.
Kolory (kolory półprzezroczyste lub pełne).
Odwrócony przedział (tylko dla izotermy Przedział).

11.10.7.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Na pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Kolor). Wyświetlone zostanie menu.

W menu, wybierz polecenie Alarm niestandardowy.

W prawym oknie określ następujące parametry:

Dla Powyżej i Poniżej:
- Tło.
- Limit.
- Kolor.
Dla Przedział:
- Tło.
- Górny limit.
- Dolny limit.
- Kolor.
- Odwrócony przedział.
Dla Wilgotność:
- Tło.
- Względna wilgotność.
- Granica wzgl. wilg..
- Temperatura powietrza.
- Kolor.
Dla Izolacja:
- Tło.
- Temperatura wnętrza.
- Temperatura zewnętrzna.
- Współczynnik izolacji (0–1).
- Kolor.

11.11 Zmiana parametrów lokalnych danego narzędzia pomiarowego

11.11.1 Ogólne

Warunkiem uzyskania dokładnych wyników pomiarów jest ustawienie parametrów pomiarów. Parametry pomiarów przechowywane w obrazie wyświetlane są w okienku z prawej strony, w sekcji PARAMETRY.

W niektórych sytuacjach może być przydatna zmiana parametru (obiektu) pomiarowego tylko jednego narzędzia pomiarowego. Przyczyną może być fakt, że narzędzie pomiarowe jest nałożone na powierzchnię znacznie bardziej odblaskową niż pozostałe powierzchnie na obrazie lub na obiekt, który znajduje się dalej niż pozostałe obiekty na obrazie itp.

Więcej informacji o parametrach obiektów — patrz rozdział 18 Techniki pomiarów termowizyjnych.

Gdy dla narzędzia pomiarowego aktywowane są parametry lokalne, stosuje się następujące znaczniki:

Na obrazie, obok narzędzia pomiarowego wyświetlana jest gwiazdka (*).
W tabeli wyników Image Editor, obok wartości pomiaru wyświetlana jest ikona.
W polach wyniku i tabelach raportów z pomiarów, wyświetlana jest gwiazdka (*), a wartości parametrów lokalnych zawarte są w nawiasach.

11.11.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

W pasku narzędzi pomiarowych, wybierz icon (Wybór).

Kliknij narzędzie prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz polecenie Parametry lokalne.

W oknie dialogowym wybierz polecenie Zastosuj lokalne parametry.

Wprowadź wartość jednego lub kilku parametrów.

Kliknij przycisk OK.

11.12 Praca z komentarzami

11.12.1 Ogólne

Do obrazu podczerwonego można dołączyć informacje dodatkowe w postaci komentarzy. Dzięki nim raportowanie i przetwarzanie przebiega sprawniej, ponieważ są dostępne najważniejsze dane o obrazie, np. opis warunków czy miejsce zarejestrowania.

Niektóre kamery pozwalają na dodawanie komentarzy bezpośrednio z poziomu kamery tj. notatki (opisy obrazu), komentarze tekstowe, głosowe i szkice. Komentarze te (jeśli są dostępne) wyświetlane są w okienku z prawej strony Image Editor. Można również dodawać notatki (opisy obrazu) oraz komentarze tekstowe do obrazów przy użyciu Image Editor.

11.12.2 Informacje o opisach do obrazów

11.12.2.1 Czym jest opis obrazu?

Opis obrazu to krótki opis tekstowy w dowolnej formie, przechowywany w pliku obrazu w podczerwieni. Używa standardowego znacznika w formacie *.jpg i może zostać odczytany w innym oprogramowaniu.

W Image Editor oraz kamerach FLIR opis obrazu nosi nazwę Notatki.

11.12.2.1.1 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

W okienku z prawej strony wpisz opis obrazu w polu NOTATKA.

11.12.3 Informacje o komentarzach tekstowych

11.12.3.1 Czym jest komentarz tekstowy?

Komentarz tekstowy to informacja tekstowa o czymś na obrazie, złożona z grupy par informacyjnych — etykiety i wartości. Przyczyną korzystania z komentarzy tekstowych jest wydajniejsze tworzenie i przetwarzanie raportów przez zapewnienie istotnych informacji o obrazie, np. warunków, zdjęć i informacji o miejscu zrobienia zdjęcia.

Komentarz tekstowy ma autorski format opracowany przez firmę FLIR Systems, a informacji nie można odczytać w oprogramowaniu innych firm. Koncepcja opiera się na interakcji użytkownika. W aparacie użytkownik może wybrać jedną z kilku wartości dla każdej etykiety. Użytkownik może również wprowadzić wartości numeryczne i wysłać wartości pomiaru do komentarzy tekstowych na ekranie.

11.12.3.2 Tworzenie komentarza głosowego dla obrazu

Wykonaj następujące czynności:

W sekcji KOMENTARZE TEKSTOWE w okienku z prawej strony, wykonaj jedną z następujących czynności:

Kliknij

. Dodany zostanie wiersz komentarza tekstowego. Powtórz czynność, aby dodać więcej wierszy.

Kliknij . Otwarte zostanie okno dialogowe Komentarze tekstowe.

Wprowadź żądane etykiety i wartości. Dla przykładu zobacz ilustracje poniżej.

12 Praca w środowisku Microsoft Word‎

12.1 Elementy ekranu FLIR Word Add-in‎

12.1.1 Zakładka FLIR

Po zainstalowaniu programu FLIR Report Studio w dokumentach programu Microsoft Word na pasku, na prawo od standardowych kart pojawia się karta FLIR.

Kliknij Nowy raport, aby utworzyć nowy raport. Uruchamia się kreator FLIR Report Studio. Więcej informacji podano w rozdziale 9 Tworzenie raportów termowizyjnych.
Kliknij Obraz termowizyjny, aby wstawić obiekt obrazu termowizyjnego. Obiekt obrazu termowizyjnego jest konturem, który automatycznie wczytuje obraz termowizyjny, gdy tworzony jest raport. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.2 Wstawianie obiektu obrazu termowizyjnego.
Kliknij Obraz w świetle widzialnym, aby wstawić obiektu obrazu w świetle widzialnym. Obiekt obrazu w świetle widzialnym jest konturem dla fotografii powiązanej z obrazem termowizyjnym. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.3 Wstawianie obiektu obrazu cyfrowego.
Kliknij Pole, aby wstawić obiekt pole. Obiekt pole jest konturem automatycznie wyświetlającym informacje związane z obrazem termowizyjnym po utworzeniu raportu. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.4 Wprowadzanie obiektu pola.
Kliknij Tabela, aby wstawić obiekt typu tabela. Obiekt typu tabela jest konturem automatycznie wyświetlającym tabelę zawierającą pewne informacje związane z obrazem termowizyjnym, gdy utworzony zostaje raport. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.5 Wstawianie obiektu typu tabela.
Kliknij Właściwości raportu, aby wstawić obiekt właściwości raportu. Obiekt właściwości raportu jest konturem automatycznie wyświetlającym informacje o kliencie oraz informacje o badaniu, gdy utworzony zostaje raport. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.6 Wstawianie obiektu właściwości raportu.
Wybierz obraz termowizyjny i kliknij Edytor, aby edytować obraz. Uruchamia się FLIR Report StudioImage Editor. Aby uzyskać więcej informacji, patrz rozdział 11 Analizowanie i edytowanie obrazów.
Kliknij strzałkę Utwórz nowy szablon, a następnie wykonaj jedną z następujących czynności:
- Kliknij Utwórz nowy szablon, aby utworzyć nowy szablon raportu poprzez spersonalizowanie podstawowego szablonu raportu.
- Kliknij Utwórz z istniejącego szablonu, aby utworzyć nowy szablon raportu modyfikując istniejący szablon raportu.
Aby uzyskać więcej informacji, patrz rozdział 13 Tworzenie szablonów raportów.
Kliknij strzałkę Ustawienia, aby wyświetlić menu Ustawienia. Więcej informacji podano w rozdziale 12.1.2 Menu Ustawienia.
Kliknij strzałkę w grupie Eksportuj, a następnie wykonaj jedną z następujących czynności:
- Kliknij Pasywny DocX, aby wyeksportować raport jako raport pasywny. Raport pasywny wciąż można edytować przy użyciu zwykłych funkcji Microsoft Word, choć nie jet możliwe zarządzanie obrazem, polem oraz obiektami typu tabele.
- Kliknij opcję PDF, aby wyeksportować raport jako nieedytowalny raport PDF.
Aby uzyskać więcej informacji, patrz rozdział 12.7 Eksportowanie raportu.
Kliknij Menedżer formuł, aby utworzyć formułę do zaawansowanych obliczeń dla elementów w obrazie termowizyjnym. Więcej informacji podano w rozdziale 12.4 Praca z formułami.
(Dostępne, jeśli nie aktywowano jeszcze licencji FLIR Report Studio.) Kliknij, aby otworzyć okno dialogowe. Więcej informacji podano w rozdziale 6 Licencja.

12.1.2 Menu Ustawienia

Menu Ustawienia zawiera następujące polecenia:

Aktualizuj numery stron. Kliknij, aby zaktualizować numery stron dla pól powiązanych z obrazami.
Ustaw jednostki. Kliknij, aby ustawić preferowane jednostki temperatury i odległości. Więcej informacji podano w rozdziale 12.9 Zmiana ustawień.
Kategorie szablonu (dostępne podczas tworzenia szablonu raportu). Kliknij, aby wybrać kategorię dla szablonu raportu. Więcej informacji podano w rozdziale 13.2.5 Wybieranie kategorii szablonu.
Pomoc. Kliknij, aby wyświetlić menu Pomoc, patrz rozdział 12.1.2.1 Menu Pomoc.

12.1.2.1 Menu Pomoc

Menu Pomoc zawiera następujące polecenia:

Dokumentacja. Kliknij i wybierzOnline, aby przejrzeć najnowsze pliki pomocy z Internetu lub Offline, aby przejrzeć pliki pomocy zainstalowane na komputerze.
Sklep FLIR. Kliknij, aby przejść do strony sklepu FLIR.
Centrum pomocy FLIR. Kliknij, aby przejść do centrum pomocy FLIR.
Informacje dotyczące licencji. Kliknij, aby wyświetlić Przeglądarkę licencji.
Sprawdź dostępność aktualizacji. Kliknij, aby sprawdzić dostępność aktualizacji oprogramowania. Więcej informacji podano w rozdziale 15 Aktualizacja oprogramowania.
O programie. Kliknij, aby sprawdzić bieżącą wersję FLIR Word Add-in.

12.2 Zarządzanie obiektami w raporcie

12.2.1 General

Szablon raportu zawiera kontury dla obiektów, takich jak obrazy termowizyjne, zdjęcia cyfrowe, tabele, właściwości raportu itp.

Podczas tworzenia raportu opartego na szablonie kontury są automatycznie zapełniane w oparciu o obrazy, które postanowisz zawrzeć w raporcie. Wstawianie obiektów i modyfikowanie ich właściwości jest możliwe również po zainicjowaniu raportu w programie Microsoft Word, jak opisano w rozdziałach poniżej.

Podczas tworzenia własnych szablonów raportów korzystaj z rozdziału 13 Tworzenie szablonów raportów. Wstawianie obiektów i definiowanie ich właściwości opisano w rozdziałach poniżej.

12.2.2 Wstawianie obiektu obrazu termowizyjnego

Obiekt obrazu termowizyjnego jest konturem, który automatycznie wczytuje obraz termowizyjny, gdy tworzony jest raport.

Wykonaj następujące czynności:

Umieść wskaźnik w miejscu, w którym chcesz, aby w raporcie pojawił się obraz termowizyjny.

Na karcie FLIR kliknij Obraz termowizyjny. Wyświetlony zostanie kontur obrazu termowizyjnego na stronie.

Jeśli modyfikujesz raport, możesz otworzyć obraz termowizyjny w konturze. Patrz rozdział 12.2.8 Wymiana obrazu.

Jeśli tworzysz szablon raportu, możesz pozostawić kontur niezmienionym, bez otwierania jakiegokolwiek obrazu.

12.2.3 Wstawianie obiektu obrazu cyfrowego

Obiekt obrazu cyfrowego jest konturem dla obrazu w świetle widzialnym powiązanego z obrazem termowizyjnym.

Wykonaj następujące czynności:

Umieść wskaźnik w miejscu, w którym chcesz, aby w raporcie pojawił się obraz cyfrowy.

Na karcie FLIR kliknij Obraz cyfrowy.

Jeśli w raporcie jest więcej niż jeden obraz termowizyjny, wyświetlone zostanie okno dialogowe Wybierz odniesienie. Kliknij obraz termowizyjny, z którym powiązany jest obraz cyfrowy, który chcesz wstawić, a następnie kliknij przycisk OK.

Jeśli w raporcie występuje tylko jeden obraz termowizyjny, powiązany obraz cyfrowy zostanie wstawiony automatycznie.

Kontur obrazu cyfrowego wyświetlany jest na stronie. Numer konturu odnosi się do powiązanego obrazu termowizyjnego.

12.2.4 Wprowadzanie obiektu pola

12.2.4.1 Ogólne

Obiekt pole jest konturem, który automatycznie wyświetla informacje powiązane z obrazem termowizyjnym, gdy tworzony jest raport.

obiekt pole składa się z etykiety i wartości, na przykład Bx1 Średnia 42,3 ℃. Możesz wyświetlić w raporcie tylko wartość, na przykład 42,3 ℃.

12.2.4.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Umieść wskaźnik w miejscu, w którym chcesz, aby w raporcie pojawił się obiekt pole.

Na karcie FLIR kliknij Pole.

Jeśli w raporcie jest więcej niż jeden obraz, wyświetlone zostanie okno dialogowe Wybierz odniesienie. Kliknij obraz, który chcesz wykorzystać jako odniesienie podczas wypełniania obiektu pola, a następnie kliknij przycisk OK.

Jeśli na stronie jest tylko jeden obraz, obiekt pole zostanie z nim połączony automatycznie.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wstaw pole.

Użyj okienek GRUPA oraz POLE, aby wybrać zawartość, która ma być wyświetlana przez obiekt pole. W oknie dialogowym wyświetla się obiekt pole (etykieta i wartość).

Wykonaj jedną z następujących czynności:

Wybierz pole wyboru Wstaw tytuł, aby wyświetlić etykietę i wartość w raporcie.
Wyczyść pole wyboru Wstaw tytuł, aby wyświetlać w raporcie wyłącznie wartość.

Kliknij przycisk OK.

Obiekt pole z wybraną zawartością zostanie wyświetlony w raporcie.

12.2.5 Wstawianie obiektu typu tabela

12.2.5.1 Ogólne

Obiekt typu tabela jest konturem automatycznie wyświetlającym tabelę zawierającą pewne informacje związane z obrazem termowizyjnym, gdy utworzony zostaje raport

Dostępne są następujące obiekty typu tabela:

Pomiary.
Parametry.
METERLiNK.
Geolokacja.
Kamera - informacje.
Informacje o pliku.
Komentarze tekstowe.
Uwagi.
Wzory.

Poza wbudowanymi obiektami typu tabela, możesz utworzyć własne obiekty typu tabela. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.5.3 Tworzenie niestandardowego obiektu typu tabela.

Możesz również wstawić tabele podsumowań zawierającą informacje o wszystkich obrazach termowizyjnych w raporcie. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.5.4 Wstawianie tabeli podsumowań.

12.2.5.2 Wstawianie obiektu typu tabela

Wykonaj następujące czynności:

Umieść wskaźnik w miejscu, w którym chcesz, aby w raporcie pojawił się obiekt typu tabela.

Na karcie FLIR kliknij Tabela.

Jeśli na stronie jest tylko jeden obraz, obiekt typu tabela zostanie z nim połączony automatycznie.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wstaw tabelę.

Użyj okienka TABELA oraz POZYCJE TABELI, aby wybrać zawartość, jaka ma być wyświetlana w obiekcie typu tabela.

Uwaga

Pozycje tabeli można wstawiać wyłącznie z tego samego typu tabeli. Aby utworzyć tabelę z pozycjami tabeli z innych tabeli, należy utworzyć niestandardową tabelę. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2.5.3 Tworzenie niestandardowego obiektu typu tabela .
Aby wstawić obiekt typu tabela formuł, najpierw należy utworzyć formułę. Więcej informacji podano w rozdziale 12.4 Praca z formułami .

Podgląd strukturalny tabeli wyświetla się w oknie dialogowym. Aby zmienić kolejność pozycji tabeli, kliknij na wiersz w podglądzie, a następnie kliknij przycisk strzałki icon lub icon .

Wykonaj jedną z następujących czynności:

Wybierz pole wyboru Wstaw nagłówek, aby wyświetlić tabelę z nagłówkiem w raporcie.
Wyczyść pole wyboru Wstaw nagłówek, aby wyświetlić tabelę bez nagłówka w raporcie.

Kliknij przycisk OK.

Obiekt typu tabela z wybraną zawartością zostanie wyświetlony w raporcie.

12.2.5.3 Tworzenie niestandardowego obiektu typu tabela

Jeśli wbudowane obiekty typu tabela nie spełniają Twoich potrzeb, możesz utworzyć własne obiekty typu tabela.

Wykonaj następujące czynności:

Umieść wskaźnik w miejscu, w którym chcesz, aby w raporcie pojawił się obiekt typu tabela.

Na karcie FLIR kliknij przycisk Tabela.

Jeśli na stronie jest tylko jeden obraz, obiekt typu tabela zostanie z nim połączony automatycznie.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wstaw tabelę.

Kliknij przycisk Utwórz.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Dodaj/edytuj tabelę.

W oknie tekstowym Nazwa tabeli podaj nazwę tabeli.

Użyj okienek GRUPA oraz POLE, aby wybrać zawartość do wyświetlenia. Aby uwzględnić w tabeli pozycję, należy wykonać jedną z następujących czynności:

Kliknij pozycję w okienku POLE i kliknij przycisk Dodaj.
Kliknij dwukrotnie pozycję w okienku POLE.
Najedź wskaźnikiem myszy na pozycję okienka POLE, a następnie kliknij wyświetlony przycisk .

Podgląd strukturalny tabeli wyświetla się w oknie dialogowym. Aby zmienić kolejność pozycji tabeli, kliknij na wiersz w podglądzie, a następnie kliknij przycisk strzałki icon lub icon .

Aby usunąć pozycję w tabeli, wykonaj jedną z następujących czynności:

Kliknij wiersz w podglądzie, a następnie kliknij przycisk Usuń.
Najedź wskaźnikiem myszy na pozycję w podglądzie i kliknij wyświetlony przycisk .

Kliknij przycisk OK.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wstaw tabelę. W okienku TABELA w sekcji Niestandardowe wyświetlona zostanie Twoja tabela.

W oknie dialogowym Wstaw tabelę możesz wykonać następujące czynności:

Aby edytować tabelę niestandardową, kliknij tabelę w okienku TABELA i kliknij przycisk Edytuj.
Aby usunąć tabelę niestandardową, kliknij tabelę w okienku TABELA i kliknij przycisk Usuń.
Aby importować tabelę niestandardową, kliknij przycisk Importuj.
Aby eksportować tabelę niestandardową, kliknij tabelę w okienku TABELA, a następnie kliknij przycisk Eksportuj.

Wykonaj jedną z następujących czynności:

Wybierz pole wyboru Wstaw nagłówek, aby wyświetlić tabelę z nagłówkiem w raporcie.
Wyczyść pole wyboru Wstaw nagłówek, aby wyświetlić tabelę bez nagłówka w raporcie.

Kliknij przycisk OK.

Obiekt typu tabela z wybraną zawartością zostanie wyświetlony w raporcie.

12.2.5.4 Wstawianie tabeli podsumowań

Obiekty typu tabela podsumowań jest konturem automatycznie wyświetlającym tabelę zawierającą pewne informacje dotyczące wszystkich obrazów termowizyjnych w raporcie.

Wykonaj następujące czynności:

Umieść wskaźnik w miejscu, w którym chcesz, aby w raporcie pojawiła się tabela podsumowań.

W karcie FLIR kliknij strzałkę Tabela. Wyświetlone zostanie menu.

W menu kliknij polecenie Tabela podsumowań.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wybierz pola podsumowań.

W oknie dialogowym Wybierz okna podsumowań wyświetlone Pola będą tymi, które są dostępne w raporcie jako obiekty pola lub elementy w obiekcie typu tabela. Aby dodać inne obiekty pola, kliknij Dodaj. Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wstaw pole.

Możesz na przykład dodać obiekt pola Numer strony, który wskazywać będzie stronę, na której w raporcie wyświetlane są dane. Aby tego dokonać, wybierz w okienku GRUPA opcję Informacje o pliku, a następnie w okienku POLE wybierz opcję Numer strony i kliknij przycisk OK.

W oknie dialogowym Wybierz pola podsumowań wybierz etykiety, jakie tabela podsumowań ma wyświetlać.

Aby zmienić kolejność elementów w tabeli, kliknij wiersz, po czym klikaj przycisk strzałki icon lub icon .

Kliknij przycisk OK.

Obiekt typu tabela podsumowań z wybraną zawartością zostanie wyświetlony w raporcie.

12.2.6 Wstawianie obiektu właściwości raportu

Obiekt właściwości raportu jest konturem, który automatycznie wyświetla informacje o kliencie oraz informacje o badaniu, gdy tworzony jest raport.

Uwaga

Możesz utworzyć i zapisać plik tekstowy z właściwościami raportu. Zapisane pliki tekstowe można importować, gdy tworzony jest nowy raport. Więcej informacji podano w rozdziale 9.4 Procedura , krok 10 .
Patrz również rozdział 12.5 Właściwości dokumentu .

Wykonaj następujące czynności:

Umieść wskaźnik w miejscu, w którym chcesz, aby w raporcie pojawił się obiekt właściwości raportu.

Na karcie FLIR kliknij przycisk Właściwości raportu.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wstaw właściwości raportu.

W oknie dialogowym Wstaw właściwości raportu możesz wykonać następujące czynności:

Aby wybrać elementy, jakie obiekt właściwości raportu powinien wyświetlać, użyć pól wyboru.
Aby zmienić nazwę elementu, wprowadź tekst w polu tekstowym Nazwa.
Aby zmienić wartość elementu, wprowadź tekst w polu tekstowym Wartość.
Aby dodać nowy element tabeli, kliknij przycisk Dodaj. Wprowadź tekst w polach tekstowych Nazwa i Wartość.
Aby zmienić kolejność elementów w tabeli, kliknij wiersz, po czym kliknij przycisk strzałki lub .
Aby dodać domyślne elementy tabeli, kliknij przycisk Utwórz domyślne.

Kliknij przycisk OK.

Tabela z wybraną zawartością zostanie wyświetlona w raporcie.

Możesz edytować zawartość obiektu właściwości raportu przy użyciu zwykłych funkcji Microsoft Word.

12.2.7 Zmiana rozmiarów obiektów

12.2.7.1 Zmiana rozmiaru obiektu obrazu

Wykonaj następujące czynności:

Kliknij obiekt obrazu termowizyjnego lub w świetle widzialnym na stronie raportu.

Kliknij prawym przyciskiem myszy w obiekt obrazu i wybierz polecenie Zmień rozmiar.

Aby zmienić rozmiar obiektu obrazu, przeciągnij jeden z jego uchwytów.

12.2.7.2 Zmiana rozmiaru obiektu typu tabela

Wykonaj następujące czynności:

Wybierz obiekty typu tabela na stronie raportu.

Na karcie Narzędzia tabeli kliknij kartę Układ i za pomocą elementów sterujących zmień rozmiar tabeli.

12.2.8 Wymiana obrazu

Możesz wymienić obraz w raporcie, zachowując wszystkie połączenia z innymi obiektami.

Wykonaj następujące czynności:

Kliknij obiekt obrazu prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz polecenie Wymień obraz.

W oknie dialogowym Otwórz zlokalizuj i otwórz nowy obraz.

12.2.9 Usuwanie obiektów

12.2.9.1 Usuwanie obiektu obrazu

Wykonaj następujące czynności:

Kliknij obiekt obrazu na stronie raportu.

Ponad obrazem wyświetlona zostanie etykieta. Kliknij etykietę, aby wybrać cały obiekt obrazu.

Wciśnij klawisz Delete na klawiaturze.

12.2.9.2 Usuwanie obiektu pola

Wykonaj następujące czynności:

Kliknij obiekt pola na stronie raportu.

Ponad obiektem wyświetlona zostanie etykieta. Kliknij etykietę, aby wybrać cały obiekt.

Wciśnij klawisz Delete na klawiaturze.

12.2.9.3 Usuwanie obiektu typu tabela

Wykonaj następujące czynności:

Kliknij obiekt typu tabela na stronie raportu.

Na kontekstowej karcie Narzędzia tabeli w programie Microsoft Word kliknij kartę Układ, a następnie kliknij przycisk Usuń. Wyświetlone zostanie menu.

W menu kliknij polecenie Usuń tabelę.

12.3 Edytowanie obrazu

Możesz edytować obraz termowizyjny bezpośrednio z poziomu raportu przy użyciu FLIR Report StudioImage Editor.

Wykonaj następujące czynności:

Aby edytować obraz, wykonaj jedną z następujących czynności:

Kliknij obraz. Na karcie FLIR kliknij Edytor obrazu.
Kliknij obraz prawym przyciskiem myszy, a następnie wybierz polecenie Edytuj obraz.
Kliknij obraz dwukrotnie.

Spowoduje to otwarcie FLIR Report StudioImage Editor. Więcej informacji podano w rozdziale 11 Analizowanie i edytowanie obrazów.

12.4 Praca z formułami

12.4.1 Ogólne

W programie FLIR Word Add-in można wykonywać skomplikowane obliczenia na różnych elementach obrazu w podczerwieni. Formuła może zawierać wszystkie powszechnie stosowane operatory matematyczne i funkcje (+, –, ×, ÷ itd). Można także używać wielu stałych matematycznych, takich jak π.

Co najważniejsze, do formuł można wprowadzać odniesienia do wyników pomiarów, inne formuły i dane numeryczne.

Stworzone formuły będą dostępne w FLIR Word Add-in i mogą one być wstawiane w obiektach pola lub typu tabela w przyszłych raportach.

Możesz eksportować formułę do pliku tekstowego. Ten plik tekstowy może, na przykład, zostać wysłany do innego komputera i po zaimportowaniu być dostępny w FLIR Word Add-in na tym komputerze. Więcej informacji podano w rozdziale 12.4.4 Eksportowanie i importowanie formuł.

Formuła może działać jedynie w obrębie jednego obrazu w podczerwieni. Nie może ona na przykład obliczać różnicy między dwoma obrazami.
Możesz wykorzystywać wszelkie dane METERLiNK zapisane w obrazie termowizyjnym jako wartości w formule tak samo, jak wartości pomiarowe. Dane METERLiNK można zapisać w obrazie w podczerwieni, używając wraz z kamerą termowizyjną zewnętrznego czujnika FLIR/Extech, takiego jak miernik cęgowy lub higrometr.

12.4.2 Tworzenie prostej formuły.

Tworzenie formuły obliczającej różnicę temperatury pomiędzy dwoma punktami

W raporcie, wstaw obiekt obrazu termowizyjnego, patrz rozdział 12.2.2 Wstawianie obiektu obrazu termowizyjnego.

Otwórz obraz w Image Editor, patrz rozdział 12.3 Edytowanie obrazu.

Dodaj dwa narzędzia punktowe w obrazie, patrz rozdział 11.5.2 Dodawanie narzędzia pomiarowego.

Na karcie FLIR kliknij przycisk Menedżer formuł.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Menedżera formuł. Kliknij przycisk Utwórz.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Utwórz formułę. Kliknij przycisk pole.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wybierz pole i wpis.

Wykonaj następujące czynności:

W okienku GRUPA kliknij Punkty pomiarowe.
W okienku WPIS kliknij Sp2.
W okienku POLE kliknij Temperatura.
Kliknij przycisk OK.

W oknie dialogowym Utwórz formułę kliknij przycisk minus, aby dodać operator matematyczny odejmowania.

Kliknij przycisk pole. Powtórz krok 7 dla punktu Sp1.

W oknie dialogowym Utwórz formułę teraz wyświetlana jest formuła różnicy temperatury wykorzystująca składnię FLIR Systems.

W polu tekstowym Etykieta wprowadź tekst, jak ma być wyświetlany wynik formuły w raporcie. W polu Dokładność podaj liczbę miejsc po przecinku dla rezultatu formuły.

W oknie dialogowym Utwórz formułę kliknij przycisk OK.

W oknie dialogowym Menedżera formuł kliknij przycisk OK.

Utworzona formuła różnicy temperatur może zostać teraz wstawiona w obiekt pola lub typu tabela w raporcie.

12.4.3 Tworzenie formuły warunkowej

Na potrzeby niektórych zastosowań możesz, na przykład zechcieć, aby wyniki obliczeń były wyświetlane zieloną czcionką, jeśli wartość jest niższa od progowej, lub czerwoną czcionką, jeśli wartość jest wyższa od progowej. Można tego dokonać tworząc formułę warunkową przy użyciu instrukcji IF.

Poniższa procedura opisuje, w jaki sposób możesz skonfigurować formułę warunkową, która wyświetla rezultaty formuły różnicy temperatury na czerwono, jeśli wartość jest wyższa niż 2,0 stopnie, i na zielono, jeśli wartość jest niższa niż 2,0 stopnie.

Tworzenie formuły warunkowej z wykorzystaniem instrukcji IF

Utwórz formułę obliczającą różnicę temperatur pomiędzy dwoma punktami, patrz rozdział 12.4.2 Tworzenie prostej formuły..

Na karcie FLIR kliknij przycisk Menedżer formuł.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Menedżera formuł. Kliknij przycisk Utwórz.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Utwórz formułę. Kliknij przycisk IF.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Utwórz formułę ‘IF’. Kliknij przycisk Dodaj....

Wyświetlone zostanie okno dialogowe.

Wykonaj następujące czynności:

W sekcji Lewa wartość kliknij przycisk .... Wyświetlone zostanie okno dialogowe Wybierz pole i wpis. W okienku GRUPA kliknij Formuły. W okienku POLE wybierz formułę różnicy temperatur. Kliknij przycisk OK.
Na liście rozwijalnej Operator wybierz >.
W polu tekstowym Prawa wartość wprowadź 2,0.
Kliknij przycisk OK.

W oknie dialogowym Utwórz formułę ‘IF’ wykonaj następujące czynności:

W wierszu Wartość jeśli PRAWDA kliknij przycisk ... i wybierz formułę różnicy temperatur.
W wierszu Wartość jeśli PRAWDA kliknij przycisk Auto i wybierz kolor czerwony.
W wierszu Wartość jeśli FAŁSZ kliknij przycisk ... i wybierz formułę różnicy temperatur.
W wierszu Wartość jeśli FAŁSZ kliknij przycisk Auto i wybierz kolor zielony.
Kliknij przycisk OK.

W oknie dialogowym Utwórz formułę wyświetlana jest teraz kompletna formuła warunkowa. Dwa 10-cyfrowe ciągi znaków po znaku równości oznaczają kolory.

W polu tekstowym Etykieta wprowadź tekst, jak ma być wyświetlany wynik formuły w raporcie. W polu Dokładność podaj liczbę miejsc po przecinku dla rezultatu formuły.

W oknie dialogowym Utwórz formułę kliknij przycisk OK.

W oknie dialogowym Menedżera formuł kliknij przycisk OK.

Utworzona formuła warunkowa może zostać wstawiona do obiektów pola lub typu tabela w raporcie. Rezultat formuły różnicy temperatury zostanie wyświetlony na czerwono lub na zielono, zależnie od wartości zmierzonych w dwóch punktach pomiarowych.

12.4.4 Eksportowanie i importowanie formuł

Możesz eksportować do pliku tekstowego jedną lub więcej formuł. Plik ten może, na przykład, zostać przesłany do innego komputera, a następnie zostać na tym komputerze zaimportowany do FLIR Word Add-in.

Na karcie FLIR kliknij przycisk Menedżer formuł.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Menedżer formuł.

W oknie dialogowym Menedżer formuł wykonaj jedną z następujących opcji:

Aby importować formułę z pliku tekstowego, kliknij przycisk Importuj.
Aby wyeksportować jedną lub więcej formuł do pliku tekstowego, wybierz formuły i kliknij przycisk Eksportuj.

12.5 Właściwości dokumentu

12.5.1 Ogólne

Przy tworzeniu raportu z pomiarów program FLIR kopiuje właściwości dokumentu programu Microsoft Word z szablonu raportu i wprowadza je do odpowiednich pól Microsoft Word w końcowym raporcie.

Możesz wykorzystać te właściwości dokumentu do automatyzacji niektórych czasochłonnych zadań przy tworzeniu raportu. Na przykład możesz zdecydować, aby program automatycznie dodawał informacje takie jak nazwa, adres i adres e-mail miejsca prowadzenia badania, model używanej kamery czy Twój adres e-mail.

Patrz również rozdział 12.2.6 Wstawianie obiektu właściwości raportu.

12.5.2 Typy właściwości dokumentu

Istnieją dwa różne typy właściwości dokumentu:

Właściwości dokumentu podsumowania
Właściwości dokumentu użytkownika

W pierwszym możesz zmieniać jedynie wartości, ale w drugim możesz zmieniać zarówno wartości jak i ich etykiety.

12.5.3 Tworzenie i edytowanie właściwości dokumentu programu Microsoft Word‎

Tworzenie i edytowanie właściwości dokumentu

Uruchom kreator FLIR Report Studio. W środkowym okienku kliknij prawym przyciskiem na jeden z szablonów raportu, a następnie wybierz Edytuj. Otworzony zostanie szablon raportu (*.dotx) w programie Microsoft Word.

Na karcie Plik kliknij przycisk Informacje.

W menu rozwijanym Właściwości zaznacz pozycję Właściwości zaawansowane.

Na karcie Podsumowanie wprowadź dane w odpowiednich polach.

Kliknij kartę Dostosuj.

W celu dodania właściwości użytkownika wpisz nazwę w polu Nazwa. Aby ułatwić znalezienie właściwości użytkownika, możesz jako pierwszy znak nazwy właściwości wpisać podkreślenie (_).

W polu Typ określ rodzaj właściwości.

Aby ustalić wartość właściwości, wpisz ją w polu Wartość.

Kliknij przycisk Dodaj, aby dodać właściwość użytkownika do listy właściwości, po czym kliknij przycisk OK.

Zapisz szablon raportu w podczerwieni, używając innej nazwy, ale tego samego rozszerzenia pliku (*.dotx). W ten sposób dodałeś właściwości podsumowania i użytkownika do szablonu raportu w podczerwieni o zmienionej nazwie.

Uwaga

Jeśli zamierzasz zmienić w dokumencie nazwę właściwości użytkownika z powodu sposobu działania karty Dostosuj w oknie dialogowym Właściwości w programie Microsoft Word, nie ma innego sposobu, jak tylko skasowanie jej i utworzenie od nowa. Jeżeli zamierzasz przesunąć właściwość dokumentu w górę lub w dół, konieczne jest ponowne utworzenie całej listy.
Pole programu Microsoft Word nie jest tożsame z polem wstawionym przez kliknięcie przycisku Pole na karcie FLIR.
Możesz zauważyć, że do dokumentu automatycznie dodana została właściwość FLIR Systems . Nie usuwaj tej właściwości. Program FLIR wykorzystuje ją do rozróżniania między dokumentami w podczerwieni a pozostałymi dokumentami.

12.6 Tworzenie raportu

Możesz łatwo i skutecznie stworzyć raport z pomiarów przy użyciu kreatora FLIR Report Studio.

Wykonaj następujące czynności:

Na karcie FLIR kliknij Nowy raport.

Spowoduje to otwarcie kreatora FLIR Report Studio. Więcej informacji podano w rozdziale 9 Tworzenie raportów termowizyjnych.

12.7 Eksportowanie raportu

Zanim prześlesz raport z pomiarów do klienta, możesz go wyeksportować do jednego z następujących formatów:

Pasywny DocX: powoduje wyeksportowanie raportu z przyrostkiem „_flat” jako raport pasywny. Raport pasywny wciąż można edytować przy użyciu zwykłych funkcji Microsoft Word, choć nie jet możliwe zarządzanie obrazem, polem oraz obiektami typu tabele.
PDF: powoduje to wyeksportowanie raportu jako nieedytowalny raport PDF.

Wykonaj następujące czynności:

W karcie FLIR, w grupie Eksportuj kliknij strzałkę. Wyświetlone zostanie menu.

W menu wybierz polecenie Pasywny DocX lub PDF.

12.8 Tworzenie szablonu raportu

Możesz utworzyć własne szablony raportów przy użyciu FLIR Report StudioTemplate Editor.

Wykonaj następujące czynności:

Na karcie FLIR kliknij Utwórz nowy szablon.

Spowoduje to otwarcie FLIR Report StudioTemplate Editor. Więcej informacji podano w rozdziale 13 Tworzenie szablonów raportów.

12.9 Zmiana ustawień

Możesz zmienić ustawienia jednostek temperatury i odległości.

Wykonaj następujące czynności:

W karcie FLIR kliknij Ustawienia. Wyświetlone zostanie menu.

W menu kliknij polecenie Ustaw jednostki. Wyświetlone zostanie okno dialogowe, w którym możesz ustawić jednostki dla temperatury i odległości. Jeśli jednostka nie została określona w szablonie raportu, zaznaczona będzie opcja domyślna lub nie ustawiono.

12.10 Menu pomocy

Menu Pomoc zawiera łącza do zasobów wsparcia i szkoleniowych, informacji licencyjnych, sprawdzania dostępności aktualizacji itp.

Menu Pomoc można znaleźć na karcie FLIR w opcji Ustawienia.

13 Tworzenie szablonów raportów

13.1 Ogólne

Program FLIR Report Studio jest od początku wyposażony w kilka różnych szablonów raportów (pliki *.dotx programu Microsoft Word). Jeśli nie spełniają one Twoich potrzeb, można samodzielnie utworzyć niestandardowe szablony raportów termowizyjnych.

13.1.1 Kilka czy wiele szablonów raportów?

Może się zdarzać, że zawsze będziesz używał konkretnego szablonu dla danego klienta. W takim wypadku możesz zechcieć wprowadzić informacje o twoim kliencie do szablonu, zamiast wprowadzać je ręcznie, już po wygenerowaniu raportu.

Jeżeli jednak raporty z badań dla kilku z Twoich klientów mogą być tworzone przy użyciu jednego szablonu lub tylko kilku szablonów, wówczas informacje o firmie raczej nie powinny być umieszczane w szablonie, ponieważ można wprowadzić je, gdy wygenerowany zostanie raport.

13.1.2 Typowa struktura

Szablon raportu z badania zazwyczaj zawiera następujące typy sekcji:

WSTEP: okładka zawierająca, na przykład, logotyp firmy oraz elementy identyfikacji wizualnej firmy, tytuł raportu, nazwę klienta oraz jego adres, tabelę podsumowań oraz wszelkie dodatkowe grafiki lub informacje, jakie chcesz w tej sekcji zawrzeć.
DANE: pewna ilość różnych stron zawierających kombinację obiektów obrazów termowizyjnych, obrazów w świetle widzialnym, obiektów typu pole, obiektów typu tabela itp. Można uwzględnić wiele sekcji DANE z różnymi typami stron np. „tylko IR”, „tylko w świetle widzialnym”, „dwa IR”, „dwa IR + w świetle widzialnym”.
KOŃCOWA: Twoje wnioski, zalecenia, diagnoza i opis podsumowania.

13.1.3 Uwaga dotycząca pracy w środowisku Microsoft Word‎

Ponieważ FLIR Word Add-in jest dodatkiem do programu Microsoft Word, wszystkich funkcji, których możesz używać przy tworzeniu szablonów dokumentów w formacie Microsoft Word, możesz używać także przy tworzeniu własnych szablonów raportów.

FLIR Word Add-in dodaje szereg poleceń właściwych dla obszaru obrazowania w podczerwieni i raportowania. Polecenia te dostępne są na karcie FLIR. Funkcji tych, wraz z normalnymi funkcjami programu Microsoft Word, możesz używać przy tworzeniu szablonów raportów z przeglądów w podczerwieni.

13.2 Tworzenie własnego szablonu raportu.

Szablon raportu można utworzyć na różne sposoby:

Dostosowanie bazowego szablonu raportu.
Zmodyfikowanie istniejącego szablonu raportu.

13.2.1 Dostosowanie bazowego szablonu raportu

Wykonaj następujące czynności:

Aby otworzyć podstawowy szablon raportu można wykonać jedną z następujących czynności:

Na karcie FLIR w dokumencie Microsoft Word kliknij Utwórz nowy raport.
W oknie szablonu w kreatorze FLIR Report Studio kliknij w górnej części środkowego okienka.

Otworzy się szablon raportu z podstawowym układem, włącznie z sekcjami WSTĘP, DANE oraz KOŃCOWA.

Do szablonu możesz dodać więcej sekcji DANE. Więcej informacji podano w rozdziale 13.2.4 Dodawanie wielu sekcji DANE.

Wstaw zawartość do szablonu raportu postępując zgodnie z poleceniami zawartymi w dokumencie. Możesz używać istniejących funkcji w Microsoft Word, a także dodawać i usuwać obiekty oraz modyfikować właściwości obiektów zgodnie z opisem w rozdziale 12.2 Zarządzanie obiektami w raporcie.

Możesz wybrać kategorię dla szablonu raportu. Po zapisaniu, szablon raportu pojawiać się będzie w wybranej kategorii w okienku z lewej strony kreatora FLIR Report Studio. Więcej informacji podano w rozdziale 13.2.5 Wybieranie kategorii szablonu.

Zapisz nowy szablon raportów termowizyjnych koniecznie z rozszerzeniem *.dotx.

Kliknij przycisk OK.

13.2.2 Modyfikowanie istniejącego szablonu – z poziomu FLIR Word Add-in‎

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom program Microsoft Word, ale upewnij się, że wszystkie raporty termowizyjne są zamknięte.

W karcie FLIR kliknij strzałkę Utwórz nowy szablon. Wyświetlone zostanie menu.

W menu kliknij Utwórz z istniejącego szablonu.

Wyświetlone zostanie okno Wybierz szablon.

W okienku z lewej strony wybierz Wszystkie szablony, aby wyświetlić wszystkie szablony dostępne w FLIR Report Studio.

W środkowym okienku kliknij szablon raportu. W okienku z prawej strony wyświetlony zostanie podgląd każdej strony w wybranym szablonie.

Aby edytować wybrany szablon, kliknij przycisk OK znajdujący się na dole okna.

Wprowadź zmiany w oryginalnym szablonie przez dodanie i usunięcie obiektów oraz zmodyfikowanie właściwości obiektów, zgodnie z opisem zawartym w rozdziale 12.2 Zarządzanie obiektami w raporcie.

Do szablonu możesz dodać więcej sekcji DANE. Więcej informacji podano w rozdziale 13.2.4 Dodawanie wielu sekcji DANE.

Zapisz nowy szablon raportów termowizyjnych koniecznie z rozszerzeniem *.dotx.

13.2.3 Modyfikowanie istniejącego szablonu – z poziomu kreatora FLIR Report Studio‎

Wykonaj następujące czynności:

Uruchom kreator FLIR Report Studio.

W okienku z lewej strony wybierz Wszystkie szablony, aby wyświetlić wszystkie szablony dostępne w FLIR Report Studio.

W środkowym okienku kliknij szablon raportu. W okienku z prawej strony wyświetlony zostanie podgląd każdej strony w wybranym szablonie.

Aby kontynuować przy użyciu wybranego szablonu, kliknij icon znajdujący się w górnej części środkowego okienka.

Do szablonu możesz dodać więcej sekcji DANE. Więcej informacji podano w rozdziale 13.2.4 Dodawanie wielu sekcji DANE.

Zapisz nowy szablon raportów termowizyjnych koniecznie z rozszerzeniem *.dotx.

13.2.4 Dodawanie wielu sekcji DANE

Do szablonu raportu możesz dodać jedną lub więcej sekcji DANE z różnymi typami stron, np. „tylko IR”, „tylko w świetle widzialnym”, „dwa IR” oraz „dwa IR + w świetle widzialnym”.

Podczas korzystania z szablonu z wieloma sekcjami DANE w kreatorze FLIR Report Studio, wyświetlona zostanie lista rozwijalna pozwalająca na wybranie, do jakich sekcji należy dodać obrazy, patrz rozdział 9.3.2 Okno obrazu.

Wykonaj następujące czynności:

W okienku Okienko zadań FLIR kliknij sekcję DANE prawym przyciskiem myszy i wybierz Dodaj część szablonu.

W oknie dialogowym Wstaw część szablonu wprowadź nazwę nowej sekcji.

Po ukończeniu kliknij przycisk OK.

Aby zmienić kolejność sekcji DANE, przeciągnij i upuść sekcję w Okienku zadań FLIR.

Do każdej sekcji DANE dodaj obiekty obrazów termowizyjnych lub w świetle widzialnym, obiekty pola, obiekty typu tabela itd. Więcej informacji podano w rozdziale 12.2 Zarządzanie obiektami w raporcie.

13.2.5 Wybieranie kategorii szablonu

Możesz wybrać jedną lub więcej kategorii dla szablonu raportu.

Po zapisaniu i zaimportowaniu do kreatora FLIR Report Studio, szablon raportu pojawi się w wybranej kategorii w okienku z lewej strony kreatora, patrz rozdział 9.3.1 Okno szablonu.

Wykonaj następujące czynności:

Na karcie FLIR kliknij strzałkę Ustawienia. Wyświetlone zostanie menu. W menu wybierz polecenie Kategorie szablonów.

W oknie dialogowym Wybierz kategorie szablonu kliknij przycisk Utwórz domyślną. Aby utworzyć nową kategorię kliknij przycisk Dodaj.

Wybierz jedną lub więcej kategorii.

Po ukończeniu kliknij przycisk OK.

14 Obsługiwane formaty plików

14.1 Pomiarowe formaty plików

FLIR Report Studio obsługuje następujące formaty plików pomiarowych (radiometrycznych):

Format pomiarowyFLIR Systems*.jpg.

14.2 Niepomiarowe formaty plików

FLIR Report Studio obsługuje następujące formaty plików niepomiarowych:

*.jpg.
*.mp4 (pliki wideo)
*.avi (pliki wideo)
*.pdf: (raporty)
*.docx (raporty)
*.dotx (jako szablony).

15 Aktualizacja oprogramowania

15.1 Ogólne

Możesz zaktualizować FLIR Report Studio za pomocą najnowszych dodatków service pack. Można tego dokonać z poziomu kreatora FLIR Report Studio oraz FLIR Word Add-in.

15.2 Procedura

Wykonaj następujące czynności:

Wykonaj jedną z następujących czynności:

W kreatorze FLIR Report Studio: w menu Help wybierz Check for updates.
W dokumencie Microsoft Word: na karcie FLIR kliknij strzałkę Ustawienia. Wyświetlone zostanie menu. W menu wybierz polecenie Help > Check for updates.

Wyświetlone zostanie okno dialogowe Check for updates.

Stosuj się do instrukcji wyświetlanych na ekranie.

16 Informacje o FLIR Systems

Powstała w 1978 r. firma FLIR Systems zapisała się w historii jako pionier rozwoju systemów termowizyjnych. Jest światowym liderem w projektowaniu, wytwarzaniu i sprzedaży tych systemów, używanych do różnych celów w sektorze handlowym, przemysłowym i publicznym. Obecnie FLIR Systems łączy dorobek pięciu firm, które od 1958 r. osiągały znaczące sukcesy na rynku technologii termowizyjnych — szwedzkiej AGEMA Infrared Systems (dawniej AGA Infrared Systems), trzech amerykańskich Indigo Systems, FSI i Inframetrics oraz francuskiej Cedip.

Od 2007 r. firma FLIR Systems nabyła kilka spółek o wiodącym na świecie doświadczeniu w zakresie technologii czujników:

Extech Instruments (2007)
Ifara Tecnologías (2008)
Salvador Imaging (2009)
OmniTech Partners (2009)
Directed Perception (2009)
Raymarine (2010)
ICx Technologies (2010)
TackTick Marine Digital Instruments (2011)
Aerius Photonics (2011)
Lorex Technology (2012)
Traficon (2012)
MARSS (2013)
DigitalOptics – branża mikrooptyczna (2013)
DVTEL (2015)
Point Grey Research (2016)
Prox Dynamics (2016)

Rysunek 16.1 Dokumenty patentowe z wczesnych lat 60-tych

FLIR Systems ma trzy zakłady produkcyjne w Stanach Zjednoczonych (Portland, Boston, Santa Barbara) i jeden w Szwecji (Sztokholm), a od 2007 roku także w Tallinie w Estonii. Klienci na całym świecie są obsługiwani przez biura sprzedaży bezpośredniej — w Belgii, Brazylii, Chinach, Francji, Hongkongu, Japonii, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Wielkiej Brytanii i Włoszech — a także rozbudowaną sieć agentów i dystrybutorów.

FLIR Systems nadaje kierunek rozwojowi branży kamer termowizyjnych. Przewidujemy zapotrzebowanie rynku, bezustannie udoskonalając nasze dotychczasowe produkty i opracowując nowe. Firma ma na swoim koncie takie kamienie milowe w rozwoju i konstrukcji produktów, jak chociażby wprowadzenie na rynek pierwszych zasilanych z akumulatorów kamer przenośnych do inspekcji instalacji przemysłowych czy pierwszej niechłodzonej kamery termowizyjnej.

Rysunek 16.2 1969 r.: Thermovision Model 661. Kamera ważyła około 25 kg, oscyloskop — 20 kg, a statyw — 15 kg. Ponadto operatorowi potrzebna była do pracy prądnica prądu przemiennego o napięciu 220 V oraz 10-litrowy zbiornik z ciekłym azotem. Na lewo od oscyloskopu widoczny jest moduł zewnętrzny Polaroid (6 kg).

Rysunek 16.3 2015 r.: FLIR One — kamera do smartfonów iPhone i telefonów z systemem Android. Waga: 90 g.

FLIR Systems wytwarza wszystkie istotne podzespoły mechaniczne i elektroniczne poszczególnych układów kamery. Od projektowania i produkcji detektorów, poprzez obiektywy i elektronikę układów, po testowanie końcowe i wzorcowanie — wszystkie etapy produkcji są realizowane i nadzorowane przez naszych inżynierów. Dogłębna wiedza i doświadczenie tych specjalistów gwarantuje precyzję i niezawodność wszystkich istotnych podzespołów, które po zmontowaniu tworzą kamerę termowizyjną.

16.1 Nie tylko kamery termowizyjne

W firmie FLIR Systems zdajemy sobie sprawę, że nasza rola wykracza poza wytwarzanie najlepszych systemów kamer termowizyjnych. Postawiliśmy sobie za cel umożliwienie wszystkim użytkownikom naszych systemów kamer termowizyjnych zwiększenia wydajności pracy poprzez udostępnienie im najlepszego pakietu oprogramowania kamery. Sami opracowujemy oprogramowanie przeznaczone specjalnie na potrzeby takich dziedzin, jak konserwacja profilaktyczna, badania i rozwój oraz monitorowanie procesów. Większa część oprogramowania jest dostępna w wielu językach.

Dla wszystkich naszych kamer termowizyjnych oferujemy bogatą gamę akcesoriów pozwalających przystosować posiadany przez użytkownika sprzęt do najbardziej wymagających zastosowań termograficznych.

16.2 Dzielimy się naszą wiedzą

Chociaż nasze kamery są projektowane w taki sposób, aby były maksymalnie przyjazne dla użytkownika, w termografii nie wystarczy znajomość sposobu obsługi kamery. Dlatego też firma FLIR Systems powołała do życia ośrodek szkoleń w zakresie termografii ITC (Infrared Training Center), będący odrębną jednostką organizacyjną oferującą certyfikowane kursy szkoleniowe. Uczestnictwo w jednym z kursów ITC pozwala nabyć umiejętności praktyczne.

Personel ITC zapewnia pomoc w praktycznym wykorzystaniu teorii termografii w konkretnych zastosowaniach.

16.3 Obsługa klientów

FLIR Systems posiada ogólnoświatową sieć serwisową kamer. W przypadku jakiegokolwiek problemu z kamerą lokalne centra serwisowe dysponują odpowiednim sprzętem i wiedzą, aby rozwiązać go w jak najkrótszym czasie. Dzięki temu nie trzeba wysyłać kamery na drugi koniec świata ani rozmawiać z kimś, kto mówi w innym języku.

17 Terminy, prawa i definicje

Termin	Definicja
Absorpcja i emisja1	Zdolność obiektu do absorpcji energii promieniowania padającego jest zawsze taka sama jak zdolność do emisji własnej energii w postaci promieniowania.
Ciepło	Energia cieplna przekazywana miedzy dwoma obiektami (układami) na skutek istniejącej pomiędzy nimi różnicy temperatur.
Diagnostyka	Badanie objawów i syndromów w celu określenia charakteru usterek i awarii.2
Emisyjność	Stosunek mocy wypromieniowanej przez ciała rzeczywiste do wypromieniowanej mocy ciała czarnego w tej samej temperaturze i dla tej samej długości fali.3
Energia cieplna	Całkowita energia kinetyczna cząsteczek tworzących dany obiekt.4
Gradient cieplny	Stopniowa zmiana temperatury w zależności od odległości.5
Izoterma	Zastępuje niektóre kolory na skali kolorem kontrastowym. Reprezentuje przedział tej samej temperatury pozornej.6
Kierunek wymiany ciepła7	Ciepło przepływa samorzutnie z układu o temperaturze wyższej do układu o temperaturze niższej i w ten sposób energia cieplna przekazywana jest z jednego obszaru w inny.8
Konwekcja	Tryb wymiany ciepła, w którym płyn jest wprawiany w ruch przez grawitację lub inną siłę, wskutek czego dochodzi do wymiany ciepła między danymi obszarami.
Odbita temperatura pozorna	Temperatura pozorna otaczających obiektów, których promieniowanie jest odbijane przez obiekt docelowy do kamery na podczerwień.9
Paleta kolorów	Uporządkowany zestaw kolorów określający konkretne poziomy temperatury pozornej. Palety mogą tworzyć zestawy kolorów o dużym i małym kontraście, w zależności od zastosowanych w nich barw.
Promieniowanie padające	Pochodzące z otoczenia promieniowanie oddziałujące na obiekt.
Promieniowanie wychodzące	Promieniowanie wychodzące z powierzchni obiektu niezależnie od jego pierwotnych źródeł.
Przewodnictwo	Bezpośrednie przekazywanie energii cieplnej między cząsteczkami spowodowane ich zderzeniami.
Regulacja cieplna	Proces nakładania kolorów obrazu na analizowany obiekt w celu zwiększenia kontrastu.
Rozdzielczość przestrzenna	Zdolność kamery na podczerwień do rozróżniania małych obiektów lub szczegółów.
Szybkość wymiany ciepła10	Szybkość wymiany ciepła w warunkach stanu ustalonego jest wprost proporcjonalna do przewodności cieplnej obiektu, powierzchni przekroju obiektu, przez którą przepływa ciepło, oraz różnicy temperatur między dwoma końcami obiektu. Jest natomiast odwrotnie proporcjonalna do długości lub grubości obiektu.11
Temperatura	Miara średniej energii kinetycznej cząsteczek i atomów tworzących substancję.
Temperatura pozorna	Odczyt temperatury bez kompensacji wykonany za pomocą aparatury termowizyjnej, obejmujący całe padające na nią promieniowanie niezależnie od jego źródeł.12
Termografia ilościowa	Termografia wykorzystująca pomiar temperatury do określenia ciężkości anomalii w celu ustalenia priorytetu napraw.13
Termografia jakościowa	Termografia oparta na analizie wzorców cieplnych mająca na celu wykrycie istnienia anomalii i zlokalizowanie miejsca ich występowania.14
Termografia podczerwona	Proces pozyskiwania i analizy informacji cieplnych pochodzących z bezkontaktowych urządzeń termowizyjnych.
Wymiana ciepła przez promieniowanie	Wymiana ciepła przez emisję i absorpcję promieniowania cieplnego.
Zasada zachowania energii15	Całkowita energia układu izolowanego jest wartością stałą.

18 Techniki pomiarów termowizyjnych

18.1 Wprowadzenie

Kamera termowizyjna dokonuje pomiarów i zobrazowania promieniowania podczerwonego pochodzącego z obiektu. Fakt, że wartość promieniowania jest funkcją temperatury powierzchni obiektu, umożliwia kamerze dokonanie obliczeń i zobrazowanie temperatur.

Energia odbierana przez kamerę nie zależy jedynie od temperatury obiektu, ale jest także funkcją emisyjności. Promieniowanie pochodzi także z otoczenia i jest ono odbijane przez obiekt. Na promieniowanie obiektu i promieniowanie odbite ma także wpływ absorpcja atmosfery.

Aby dokonać dokładnego pomiaru temperatury, niezbędne jest skompensowanie wpływu różnych źródeł promieniowania. Jest to dokonywane automatycznie przez kamerę, po wprowadzeniu do niej opisanych parametrów obiektu:

emisyjność obiektu,
Temperaturę otoczenia (odbitą temperaturę pozorną)
odległość między obiektem a kamerą,
wilgotność względną.
Temperaturę atmosfery

18.2 Emisyjność

Najważniejszym parametrem obiektu, który należy poprawnie wprowadzić, jest jego emisyjność. Emisyjność jest, mówiąc w uproszczeniu, miarą intensywności promieniowania emitowanego z obiektu w stosunku do intensywności promieniowania emitowanego z ciała doskonale czarnego o tej samej temperaturze.

Materiały obiektów i ich obrobione powierzchnie charakteryzują się emisyjnością w zakresie od 0,1 do 0,95. Dobrze wypolerowane (lustrzane) powierzchnie mają emisyjność poniżej 0,1. Powierzchnie oksydowane lub pomalowane mają większe emisyjności. Farba olejna, niezależnie od jej koloru w świetle widzialnym, ma w obszarze podczerwieni emisyjność wynoszącą ponad 0,9. Skóra ludzka wykazuje emisyjność wynoszącą od 0,97 do 0,98.

Nieoksydowane metale są skrajnym przypadkiem połączenia doskonałej nieprzezroczystości i wysokiego współczynnika odbicia, który w niewielkim stopniu zależy od długości fali. Wskutek tego emisyjność metali jest niewielka, a jej wartość zwiększa się ze wzrostem temperatury. W przypadku niemetali emisyjność jest na ogół wysoka, a jej wartość zmniejsza się ze wzrostem temperatury.

18.2.1 Badanie emisyjności próbki

18.2.1.1 Krok 1: Określanie temperatury otoczenia

Temperaturę otoczenia (odbitą temperaturę pozorną) można ustalić jedną z dwóch metod:

18.2.1.1.1 Metoda 1: Metoda bezpośrednia

Wykonaj następujące czynności:

Należy odnaleźć prawdopodobne źródła odbicia, biorąc pod uwagę, że kąt padania = kąt odbicia (a = b).

Rysunek 18.1 1 = źródło odbicia
Jeśli źródło odbicia jest źródłem punktowym, należy je zmodyfikować, zasłaniając za pomocą kawałka kartonu.

Rysunek 18.2 1 = źródło odbicia

Zmierz intensywność promieniowania (= temperaturę pozorną) ze źródła odbicia, korzystając z następujących ustawień:

Emisyjność: 1.0
Dobj: 0

Intensywność promieniowania można zmierzyć jedną z dwóch następujących metod:

Rysunek 18.3 1 = źródło odbicia

Rysunek 18.4 1 = źródło odbicia

Odbitej temperatury pozornej nie można zmierzyć przy użyciu termopary, ponieważ termopara mierzy temperaturę, a temperatura pozorna zależy od intensywności radiacji.

18.2.1.1.2 Metoda 2: Metoda z użyciem nisko emisyjnego obiektu

Wykonaj następujące czynności:

Oderwij duży płat folii aluminiowej.
Rozprostuj folię aluminiową i przymocuj ją do tektury tej samej wielkości.
Umieść tekturę przed obiektem, którego intensywność promieniowania chcesz zmierzyć. Strona z przymocowaną folią aluminiową musi być skierowana do kamery.
Ustaw emisyjność na wartość 1,0.
Zmierz temperaturę pozorną folii aluminiowej i zanotuj ją. Folia uważana jest za idealny reflektor, a jej temperatura pozorna równa się odbitej temperaturze pozornej otoczenia.

Rysunek 18.5 Pomiar temperatury pozornej folii aluminiowej.

18.2.1.2 Krok 2: Określanie emisyjności

Wykonaj następujące czynności:

Wybierz miejsce, w którym zostanie umieszczona próbka.
Określ i ustaw temperaturę otoczenia zgodnie z opisaną wcześniej procedurą.
Połóż na próbce kawałek taśmy izolacyjnej o znanym, wysokim poziomie emisyjności.
Podgrzej próbkę do temperatury wyższej o co najmniej 20 K od temperatury pokojowej. Podgrzewanie musi być w miarę równomierne.
Uchwyć ostrość i automatycznie dostrój kamerę, po czym zatrzymaj obraz (stopklatka).
Dostosuj parametry Poziom i Zakres, aby uzyskać najlepszą jasność i kontrast obrazu.
Ustaw emisyjność na poziomie emisyjności taśmy (zazwyczaj 0,97).
Zmierz temperaturę taśmy, używając jednej z poniższych funkcji pomiarowych:
- Izoterma (pozwala na określenie, do jakiej temperatury i jak równo została podgrzana próbka)
- Punkt (prostszy)
- ProstokątŚred. (przydatny na powierzchniach o zmiennej emisyjności)
Zapisz temperaturę.
Przenieś funkcję pomiarową na powierzchnię próbki.
Zmieniaj ustawienie emisyjności, aż odczytasz taką samą temperaturę, jak przy poprzednim pomiarze.
Zapisz emisyjność.

18.3 Temperatura otoczenia (odbita temperatura pozorna)

Ten parametr służy do kompensacji promieniowania odbijanego przez obiekt. Prawidłowe ustawienie i kompensacja odbitej temperatury pozornej są istotne w przypadku niskiej emisyjności i stosunkowo dużej różnicy pomiędzy temperaturą obiektu a temperaturą odbitą.

18.4 Odległość

Odległość to dystans dzielący obiekt i czoło obiektywu kamery. Parametr ten służy do kompensacji wpływu następujących dwóch zjawisk:

Pochłanianie promieniowania obiektu przez atmosferę pomiędzy obiektem a kamerą
Wykrywanie przez kamerę promieniowania samej atmosfery

18.5 Wilgotność względna

Kamera może także kompensować zależność transmisji od wilgotności względnej atmosfery. W tym celu należy ustawić właściwą wartość wilgotności względnej. Dla małych odległości i normalnej wilgotności można pozostawić domyślną wartość wilgotności względnej wynoszącą 50%.

18.6 Inne parametry

Ponadto niektóre kamery i programy firmy FLIR Systems, przeznaczone do analizy umożliwiają kompensację wpływu następujących parametrów:

Temperatura atmosferyczna — tj. temperatura atmosfery między kamerą a obiektem
Temperatura zewnętrznego układu optycznego — tj. temperatura wszelkich obiektywów zewnętrznych lub okien znajdujących się przed kamerą
Transmitancja zewnętrznego układu optycznego — tj. przepuszczalność wszystkich obiektywów zewnętrznych lub okien znajdujących się przed kamerą

19 Historia techniki podczerwieni

Przed rokiem 1800 nie podejrzewano w ogóle obszaru podczerwieni w widmie magnetycznym. Pierwotne znaczenie obszaru widma przypisanego podczerwieni jako formy wypromieniowywania ciepła jest dziś prawdopodobnie mniej oczywiste niż w chwili odkrycia tego promieniowania przez Herschela w 1800 roku.

Rysunek 19.1 Sir William Herschel (1738–1822)

Odkrycia dokonano przypadkowo w trakcie poszukiwań nowego materiału optycznego. Sir William Herschel — królewski astronom angielskiego króla Jerzego III, który zdobył sławę za odkrycie planety Uran — poszukiwał materiału pełniącego rolę filtru optycznego, który mógłby ograniczać jaskrawość obrazu słońca w teleskopach podczas obserwacji astronomicznych. Testując różne próbki kolorowego szkła w podobnym stopniu ograniczające jasność, zauważył, że niektóre przepuszczały tylko niewielką ilość ciepła słonecznego, natomiast inne tak dużo, że zaledwie kilkusekundowa obserwacja groziła uszkodzeniem wzroku.

Herschel wkrótce doszedł do wniosku, że konieczne jest przeprowadzenie systematycznych eksperymentów w celu znalezienia materiału jednocześnie zapewniającego pożądane ograniczenie jasności oraz przepuszczającego jak najmniej ciepła. Badania rozpoczął od powtórzenia eksperymentu Newtona z pryzmatem, zwracając jednak uwagę na efekt cieplny, a nie na rozkład kolorów w widmie. Najpierw zaciemnił atramentem zbiornik czułego termometru rtęciowego i używając tak skonstruowanego przyrządu jako detektora ciepła zaczął testować efekt cieplny, jaki poszczególne barwy widma wywierały na blacie stołu. W tym celu przepuszczał promieniowanie słoneczne przez szklany pryzmat. Inne termometry, umieszczone poza zasięgiem promieni słonecznych, służyły celom kontrolnym.

W miarę powolnego przemieszczania zaciemnionego termometru wzdłuż barw widma, od fioletu do czerwieni, odczyty temperatury równomiernie wzrastały. Zjawisko to nie było całkowicie nieoczekiwane, gdyż włoski badacz Landriani w eksperymencie przeprowadzonym w 1777 r. zaobserwował bardzo podobny efekt. Jednak to właśnie Herschel jako pierwszy stwierdził, że musi istnieć punkt, w którym efekt cieplny osiąga maksimum. Z pomiarów wynikało, że nie jest możliwe zlokalizowanie tego punktu w części widzialnej widma.

Rysunek 19.2 Marsilio Landriani (1746–1815)

Przesuwając termometr w ciemny obszar poza czerwony koniec widma, Herschel potwierdził, że efekt cieplny był w dalszym ciągu coraz intensywniejszy. Zlokalizowany punkt maksimum leżał daleko poza czerwienią, w obszarze zwanym dziś „długościami fal podczerwonych”.

Prezentując swoje odkrycie, Herschel nazwał nowy obszar widma elektromagnetycznego „widmem termometrycznym”. Samo promieniowanie nazywał „ciemnym ciepłem” lub po prostu „promieniowaniem niewidzialnym”. Paradoksalnie, wbrew powszechnemu przekonaniu, to nie Herschel jako pierwszy użył terminu „podczerwień”. Słowo to zaczęło pojawiać się w publikacjach drukowanych dopiero 75 lat później i do dziś nie jest jasne, komu należy przypisać jego autorstwo.

Zastosowanie przez Herschela szklanego pryzmatu w oryginalnym eksperymencie doprowadziło do sporów pomiędzy ówczesnymi naukowcami co do istnienia promieniowania podczerwonego. W celu potwierdzenia pierwszych wyników badacze używali różnych typów szkła, które charakteryzowały się odmienną przepuszczalnością w obszarze podczerwieni. W wyniku późniejszych eksperymentów Herschel zdał sobie sprawę z ograniczonej przepuszczalności szkła dla nowo odkrytego promieniowania cieplnego i wywnioskował, że układy optyczne dla podczerwieni muszą składać się wyłącznie z elementów odbijających promieniowanie (tj. luster płaskich i zakrzywionych). Na szczęście pogląd taki panował tylko do 1830 r., kiedy to włoski badacz Melloni dokonał istotnego odkrycia, a mianowicie stwierdził, że występująca w przyrodzie sól kamienna (NaCl) — dostępna w naturalnych kryształach na tyle dużych, by dało się z nich budować soczewki i pryzmaty — bardzo dobrze przepuszcza podczerwień. W efekcie sól kamienna stała się podstawowym materiałem optycznym w układach operujących podczerwienią i utrzymała tę pozycję przez następne sto lat, dopóki w latach trzydziestych XX wieku nie opracowano metody otrzymywania kryształów syntetycznych.

Rysunek 19.3 Macedonio Melloni (1798–1854)

Termometry były stosowane jako detektory promieniowania aż do 1829 r., kiedy to Nobili wynalazł termoparę. (termometr używany pierwotnie przez Herschela zapewniał dokładność 0,2°C, a późniejsze modele umożliwiały odczyt z dokładnością do 0,05°C). Wtedy miał miejsce przełom. Melloni połączył szereg termopar, tworząc pierwszy termostos. Nowe urządzenie wykrywało promieniowanie cieplne z czułością co najmniej 40 razy większą niż najlepsze dostępne wówczas termometry i było w stanie wykryć ciepło wypromieniowywane przez człowieka stojącego w odległości trzech metrów.

Uzyskanie pierwszego tzw. „obrazu cieplnego” stało się możliwe w 1840 r. w wyniku prac Sir Johna Herschela, uznanego astronoma i syna odkrywcy podczerwieni. W wyniku zróżnicowanego parowania cienkiej warstwy oleju wystawionej na działanie skupionej niejednorodnej wiązki promieniowania cieplnego powstał obraz cieplny. Był on widoczny dzięki efektowi interferencji w warstwie oleju. Sir Johnowi udało się także uzyskać prymitywny zapis obrazu cieplnego na papierze, który nazwał „termografem”.

Rysunek 19.4 Samuel P. Langley (1834–1906)

Powoli zwiększała się czułość detektorów podczerwieni. Kolejnym przełomem, którego dokonał Langley w 1880 r., było wynalezienie bolometru. Składał się on z cienkiego zaczernionego paska platyny włączonego w jedno ramię mostka Wheatstone'a. Na pasku skupione było promieniowanie podczerwone, na które reagował czuły galwanometr. Przyrząd ten był podobno w stanie reagować na ciepło krowy stojącej w odległości 400 metrów.

Angielski uczony Sir James Dewar jako pierwszy zastosował ciekłe gazy jako czynniki chłodzące (na przykład ciekły azot o temperaturze -196°C ) w badaniach niskich temperatur. W roku 1892 wynalazł próżniowo izolowany pojemnik, w którym można było przechowywać ciekłe gazy nawet przez kilka dni. Popularny „termos”, służący do przechowywania gorących i zimnych napojów, to rozwinięcie tamtego wynalazku.

W latach 1900–1920 wynalazcy na całym świecie „odkryli” podczerwień. Wydano szereg patentów na urządzenia służące do wykrywania ludzi, artylerii, samolotów, statków, a nawet gór lodowych. Pierwsze systemy operacyjne we współczesnym znaczeniu zaczęto opracowywać w czasie I wojny światowej, kiedy to obie strony prowadziły badania naukowe nad wojskowymi zastosowaniami podczerwieni. Programy te obejmowały eksperymentalne systemy wykrywania wtargnięć wroga, zdalne detektory temperatury, mechanizmy bezpiecznej komunikacji i naprowadzania „latających torped”. Testowany system poszukiwawczy bazujący na podczerwieni był w stanie wykryć zbliżający się samolot z odległości 1,5 km albo człowieka z odległości ponad 300 metrów.

Wszystkie najbardziej czułe systemy były zbudowane w oparciu o różne warianty koncepcji bolometru, jednak w okresie między wojnami opracowano dwa nowe, rewolucyjne detektory podczerwieni: przetwornik obrazu i detektor fotonowy. Przetwornikiem obrazu zainteresowali się najpierw wojskowi, gdyż po raz pierwszy w historii pozwalał on obserwatorowi dosłownie „widzieć w ciemności”. Jednak czułość przetwornika obrazu ograniczała się do obszaru bliskiej podczerwieni, a najbardziej interesujące cele militarne (tj. żołnierze wroga) musiały być oświetlane promieniami podczerwonymi. Ponieważ groziło to ujawnieniem pozycji obserwatora wrogowi dysponującemu podobnym wyposażeniem, nietrudno zrozumieć stopniowy spadek zainteresowania wojska przetwornikiem obrazu.

Taktyczne niedogodności tzw. aktywnych (tj. emitujących promieniowanie) systemów obrazowania termicznego były bezpośrednim powodem rozpoczęcia po II Wojnie Światowej intensywnych tajnych badań wojskowych nad możliwością opracowania „biernych” (nie emitujących promieniowania) systemów na bazie niezwykle czułego detektora fotonowy. W tym okresie przepisy dotyczące tajemnicy wojskowej całkowicie uniemożliwiały ujawnianie aktualnego stanu rozwoju techniki podczerwieni. Utajnienie zaczęto powoli eliminować dopiero w połowie lat 50. Od tej pory odpowiedniej jakości urządzenia do obrazowania termicznego stały się dostępne dla cywilnych ośrodków naukowych i przemysłowych.

20 Teoria termografii

20.1 Wprowadzenie

Zagadnienie promieniowania podczerwonego i technik termograficznych nadal pozostaje zagadnieniem nowym dla wielu przyszłych użytkowników kamery termowizyjnej. W tym rozdziale przedstawiona jest teoria termografii.

20.2 Widmo elektromagnetyczne

Widmo elektromagnetyczne jest umownie podzielone na szereg obszarów długości fal, nazywanych pasmami, które rozróżniane są poprzez metody generowania i wykrywania promieniowania. Nie ma zasadniczej różnicy między promieniowaniem w różnych pasmach widma elektromagnetycznego. We wszystkich pasmach promieniowanie podlega tym samym prawom, a jedyną różnicą jest długość fali.

Rysunek 20.1 Widmo elektromagnetyczne. 1: promieniowanie Roentgena; 2: UV; 3: światło widzialne; 4: podczerwień; 5: mikrofale; 6: fale radiowe.

W termografii wykorzystuje się pasmo podczerwieni. Na krótkofalowym końcu zakresu przypada granica pasma światła widzialnego, czyli głęboka czerwień. Na granicy długofalowej zakres podczerwieni łączy się z zakresem mikrofalowych fal radiowych (milimetrowych).

Pasmo podczerwieni jest często dzielone na cztery mniejsze pasma, których granice są również określone umownie. Są to: bliska podczerwień (0,75–3 μm), średnia podczerwień (3–6 μm), daleka podczerwień (6–15 μm) i bardzo daleka podczerwień (15–100 μm). Mimo że długości fal podawane są w μm (mikrometrach), to w tym obszarze widma nadal często używane są inne jednostki, np. nanometry (nm) i Ångströmy (Å).

Zależność między wartościami wyrażonymi w różnych jednostkach jest następująca:

20.3 Promieniowanie ciała czarnego

Ciało czarne jest to obiekt, który pochłania całe padające na niego promieniowanie niezależnie od długości fali. Pozornie niewłaściwa nazwa ciało czarne użyta w stosunku do przedmiotu emitującego promieniowanie jest wyjaśniona przez prawo Kirchhoffa (od nazwiska Gustava Roberta Kirchhoffa, 1824–1887), które mówi, że ciało zdolne do absorpcji całego promieniowania o dowolnej długości fali jest również zdolne do emitowania tego promieniowania.

Rysunek 20.2 Gustav Robert Kirchhoff (1824–1887)

Budowa źródła będącego ciałem czarnym jest bardzo prosta. Charakterystyki promieniowania otworu w izotermicznej wnęce wykonanej z nieprzezroczystego materiału pochłaniającego promieniowanie niemal dokładnie odpowiada właściwościom ciała czarnego. Praktyczne wykorzystanie tej zasady do budowy idealnego pochłaniacza promieniowania sprowadza się do użycia pudełka nieprzepuszczającego światła na całej powierzchni z wyjątkiem otworu na jednym z boków. Całe promieniowanie wpadające przez otwór jest rozpraszane i pochłaniane wskutek wielokrotnych odbić, tak że jedynie niewielki jego ułamek może wydostać się z powrotem. Współczynnik pochłaniania otworu jest niemal równy współczynnikowi ciała czarnego i prawie jednakowy dla wszystkich długości fal.

Wyposażając taką izotermiczną wnękę w odpowiedni grzejnik uzyskuje się tak zwany radiator wnękowy. Równomiernie rozgrzewana izotermiczna wnęka generuje promieniowanie ciała czarnego, którego charakterystyka zależy wyłącznie od temperatury wnęki. Takie radiatory wnękowe są często używane w laboratoriach jako radiacyjne źródła odniesienia (wzorce) do kalibrowania przyrządów termograficznych, takich jak np. kamery firmy FLIR Systems.

Jeśli temperatura promieniowania ciała czarnego wzrośnie powyżej 525°C, źródło staje się widzialne i przestaje być postrzegane przez oczy jako czarne. Jest to początkowo czerwona temperatura barwowa promiennika, która wraz z dalszym wzrostem temperatury przechodzi w pomarańczową lub żółtą. W istocie tak zwana temperatura barwowa ciała jest zdefiniowana jako temperatura, do której musiałoby zostać ogrzane ciało czarne, aby wyglądało tak samo jak dane ciało.

Poniżej omówione zostały trzy wyrażenia opisujące promieniowanie emitowane z ciała czarnego.

20.3.1 Prawo Plancka

Rysunek 20.3 Max Planck (1858–1947)

Max Planck (1858–1947) opisał rozkład widmowy promieniowania pochodzącego z ciała czarnego następującym wzorem:

gdzie:

Wλb	emitancja widmowa ciała czarnego dla długości fali λ.
c	prędkość światła = 3 × 108 m/s
h	stała Plancka = 6,6 × 10-34 J s.
k	stała Boltzmanna = 1,4 × 10-23 J/K.
T	temperatura bezwzględna (K) ciała czarnego.
λ	długość fali (μm).

Wzór Plancka przedstawiony w postaci wykresu dla różnych temperatur jest zbiorem krzywych. Na dowolnej krzywej Plancka emitancja widmowa wynosi zero przy λ = 0, a następnie gwałtownie rośnie do maksimum przy długości fali λmax, za którą ponownie spada do zera przy bardzo dużych długościach fal. Im wyższa temperatura, tym mniejsze długości fal, przy których występuje maksimum.

Rysunek 20.4 Emitancja widmowa ciała czarnego wyrażona przez prawo Plancka dla różnych temperatur bezwzględnych. 1: Emitancja widmowa (W/cm2 × 103(μm)); 2: Długość fali (μm)

20.3.2 Prawo przesunięć Wiena

Różniczkując równanie Plancka względem λ i wyznaczając maksimum, otrzymujemy:

Jest to wzór Wiena (od nazwiska Wilhelma Wiena, 1864–1928), który matematycznie wyraża znane zjawisko zmiany kolorów od czerwonego do żółtego w miarę wzrostu temperatury radiatora. Długość fali barwy jest taka sama, jak wyznaczona długość fali λmax. Dobre przybliżenie wartości λmax dla danej temperatury ciała czarnego można uzyskać, stosując eksperymentalnie wyznaczoną skalę 3000/T μm. Zatem w przypadku bardzo gorących gwiazd, takich jak Syriusz (11 000 K), emitujących światło niebieskawo-białe, szczyt emitancji widmowej przypada na niewidoczną część widma w obszarze ultrafioletu, przy długości fali 0,27 μm.

Rysunek 20.5 Wilhelm Wien (1864–1928)

Słońce (około 6 000 K) emituje światło żółte, a jego maksimum przypada na wartość 0,5 μm pośrodku widma światła widzialnego.

W temperaturze pokojowej (300 K) szczyt emitancji przypada na długość fali 9,7 μm i znajduje się w dalekiej podczerwieni, natomiast w temperaturze ciekłego azotu (77 K) maksimum znikomej emitancji przypada na długość fali 38 μm i znajduje się w bardzo dalekiej podczerwieni.

Rysunek 20.6 Krzywe Plancka przedstawione w skali półlogarytmicznej w zakresie od 100 do 1000 K. Linia kropkowana reprezentuje miejsca występowania maksimum emitancji dla każdej temperatury zgodnie z prawem przesunięć Wiena. 1: Emitancja widmowa (W/cm2 (μm)); 2: Długość fali (μm).

20.3.3 Prawo Stefana-Boltzmanna

Całkując wzór Plancka w granicach od λ = 0 do λ = ∞, otrzymujemy całkowitą emitancję (Wb) ciała czarnego:

Jest to wzór Stefana-Boltzmanna (od nazwisk Josef Stefan, 1835–1893, i Ludwig Boltzmann, 1844–1906), z którego wynika, że całkowita moc emisyjna ciała czarnego jest proporcjonalna do czwartej potęgi jego temperatury bezwzględnej. W interpretacji graficznej Wb odpowiada obszarowi pod krzywą Plancka dla danej temperatury. Można wykazać, że emitancja energetyczna w przedziale od λ = 0 do λmax wynosi jedynie 25% wartości całkowitej, co stanowi w przybliżeniu ilość promieniowania słonecznego, która leży w widzialnym zakresie widma.

Rysunek 20.7 Josef Stefan (1835–1893) i Ludwig Boltzmann (1844–1906)

Używając wzoru Stefana-Boltzmanna do obliczenia mocy wypromieniowywanej przez ciało ludzkie w temperaturze 300 K na powierzchni około 2 m2 otrzymujemy wartość 1 kW. Taka utrata ciepła byłaby możliwa, gdyby nie absorpcja promieniowania pochodzącego z otoczenia o temperaturze zbliżonej do temperatury ciała i oczywiście gdyby nie ubranie.

20.3.4 Ciała nieczarne emitujące promieniowanie

Dotychczas omówione zostały jedynie ciała czarne i ich promieniowanie. Jednak obiekty rzeczywiste niemal nigdy nie podlegają tym prawom w szerokim zakresie widma — mimo że ich zachowanie może być zbliżone do zachowania ciała czarnego w określonych przedziałach długości fal. Na przykład farba, która wydaje się idealnie biała w widzialnym zakresie widma, staje się szara przy długości fali około 2 μm, zaś powyżej 3 μm jest niemal czarna.

Mogą zachodzić trzy procesy, z powodu których obiekt rzeczywisty nie będzie zachowywał się tak, jak ciało czarne: część padającego promieniowania α może być pochłaniana, część ρ może być odbijana, a część τ może być przepuszczana. Ponieważ wszystkie te czynniki są w mniejszym lub większym stopniu zależne od długości fali, użyto indeksu λ, aby podkreślić zależność ich definicji od widma. A zatem:

Widmowy współczynnik pochłaniania αλ= stosunek mocy pochłanianej przez ciało do mocy padającej na nie.
Widmowy współczynnik odbicia ρλ = stosunek mocy odbitej przez ciało do mocy padającej na nie.
Widmowy współczynnik przepuszczania τλ = stosunek mocy przechodzącej przez ciało do mocy padającej na nie.

Suma tych trzech czynników dla dowolnej długości fali musi być równa jeden, stąd zależność:

Dla materiałów nieprzezroczystych τλ= 0 równanie upraszcza się więc do postaci:

Kolejny współczynnik, nazywany emisyjnością, wyraża ułamek ε emitancji ciała czarnego wygenerowany przez ciało o określonej temperaturze. Mamy zatem definicję:

Emisyjność widmowa ελ= stosunek emitancji widmowej ciała do emitancji ciała czarnego w tej samej temperaturze i dla tej samej długości fali.

W zapisie matematycznym wartość ta może być wyrażona jako stosunek emitancji widmowej ciała do emitancji ciała czarnego:

Istnieją trzy rodzaje źródeł promieniowania, różniące się sposobem, w jaki emitancja każdego z nich zależy od długości fali.

Ciało czarne, dla którego ελ = ε = 1
Ciało szare, dla którego ελ = ε = const. < 1
Radiator selektywny, dla którego ε zależy od długości fali.

Zgodnie z prawem Kirchhoffa dla dowolnego materiału emisyjność widmowa i pochłanialność widmowa ciała są sobie równe dla dowolnej jednakowej temperatury i długości fali. A zatem:

Dla ciała nieprzezroczystego otrzymujemy (ponieważ αλ + ρλ = 1):

Dla dobrze wypolerowanych materiałów ελ zbliża się do zera, tak więc dla materiału doskonale odbijającego (tzn. doskonałego lustra) mamy:

Dla ciała szarego wzór Stefana-Boltzmanna przyjmuje postać:

Oznacza to, że całkowita moc emitowana przez ciało szare jest równa mocy ciała czarnego w tej samej temperaturze pomniejszonej proporcjonalnie do wartości ε dla ciała szarego.

Rysunek 20.8 Emitancja widmowa dla trzech typów radiatorów. 1: Emitancja widmowa; 2: Długość fali; 3: Ciało czarne; 4: Radiator selektywny; 5: Ciało szare.

Rysunek 20.9 Emisyjność widmowa dla trzech typów radiatorów. 1: Emisyjność widmowa; 2: Długość fali; 3: Ciało czarne; 4: Ciało szare; 5: Radiator selektywny.

20.4 Materiały częściowo przezroczyste w podczerwieni

Rozważmy teraz niemetaliczne półprzezroczyste ciało, na przykład w postaci grubej płaskiej płyty z plastiku. Gdy płyta jest ogrzewana, promieniowanie powstające w jej wnętrzu musi pokonać drogę do powierzchni, w czasie której jest częściowo pochłaniane. Ponadto po dotarciu do powierzchni część promieniowania jest odbijana z powrotem do wnętrza. Odbite do wewnątrz promieniowanie jest także częściowo pochłaniane, ale jego część dociera do przeciwległej powierzchni; większość tego promieniowania ucieka na zewnątrz, ale część jest ponownie odbijana do wnętrza. Mimo że wielokrotne odbicia są coraz słabsze musimy je zsumować przy wyznaczaniu całkowitej emitancji płyty. Po zsumowaniu otrzymanego szeregu geometrycznego otrzymujemy emisyjność płyty częściowo przezroczystej:

Gdy płyta staje się nieprzezroczysta, wzór ten redukuje się do postaci:

Ta ostatnia zależność jest szczególnie użyteczna, ponieważ często łatwiej jest zmierzyć odbijalność niż bezpośrednio zmierzyć emisyjność.

21 Wzór będący podstawą pomiaru

Jak już wspomniano, podczas obserwacji do kamery dociera nie tylko promieniowanie pochodzące z samego obiektu. Kamera zbiera także promieniowanie z otoczenia, odbite od powierzchni obiektu. Oba składniki promieniowania są w pewnym stopniu tłumione przez atmosferę znajdującą się na drodze pomiaru. Do tego dochodzi jeszcze promieniowanie z atmosfery.

Ten opis sytuacji pomiarowej, przedstawiony poniżej na rysunku, stanowi dość dokładne odzwierciedlenie rzeczywistych warunków. Do czynników nieuwzględnionych należą np. światło słoneczne rozpraszane w atmosferze lub promieniowanie nieużyteczne pochodzące z silnych źródeł znajdujących się poza obszarem obserwacji. Tego rodzaju zakłócenia są trudne do oszacowania. Na szczęście w większości przypadków są na tyle małe, że można je pominąć. Sytuacje pomiarowe, w których dodatkowe zakłócenia nie mogą zostać pominięte, są na ogół oczywiste, przynajmniej dla przeszkolonego operatora. W takim wypadku operator musi zmienić układ pomiarowy tak, aby uniknąć zakłóceń, np. zmieniając kierunek obserwacji, ekranując silne źródła promieniowania itp.

Zgodnie z powyższym opisem, korzystając z zamieszczonego poniżej rysunku, możemy wyprowadzić wzór na obliczanie temperatury obiektu na podstawie sygnału ze skalibrowanej kamery.

Rysunek 21.1 Ogólny schemat sytuacji w pomiarach termograficznych.1: Otoczenie. 2: Obiekt. 3: Atmosfera. 4: Kamera.

Załóżmy, że odbierana moc promieniowania W pochodzącego z ciała czarnego o temperaturze Tsource znajdującego się w niewielkiej odległości powoduje wygenerowanie w kamerze sygnału Usource, który jest proporcjonalny do mocy (kamera o charakterystyce liniowej). Możemy teraz zapisać (równanie 1):

lub, w zapisie uproszczonym:

gdzie C jest stałą.

Gdyby źródło było ciałem szarym o emitancji ε, odbierane promieniowanie byłoby równe odpowiednio εWsource.

Możemy teraz wypisać trzy składniki mocy promieniowania:

Emisja z obiektu = ετWobj, gdzie ε jest emitancją obiektu, a τ jest transmitancją atmosfery. Temperatura obiektu wynosi Tobj.
Emisja odbita ze źródeł w otoczeniu = (1 – ε)τWrefl, gdzie (1 – ε) jest odbijalnością obiektu. Temperatura źródeł w otoczeniu wynosi Trefl.
Przyjęto, że temperatura Trefl jest taka sama dla wszystkich powierzchni emitujących promieniowanie znajdujących się w półkuli widzianej z punktu na powierzchni obiektu. Oczywiście czasami jest to uproszczenie rzeczywistej sytuacji. Uproszczenie to jest jednak niezbędne dla uzyskania przydatnego wzoru, a zmiennej Trefl można — przynajmniej teoretycznie — nadać wartość reprezentującą efektywną temperaturę złożonego otoczenia.

Należy także zwrócić uwagę, że przyjęliśmy, iż emitancja otoczenia = 1. Założenie takie jest poprawne zgodnie z prawem Kirchhoffa. Całe promieniowanie padające na powierzchnie w otoczeniu zostanie w końcu wchłonięte przez te same powierzchnie. A zatem emitancja = 1. (Należy zauważyć, że w tym ostatnim wyjaśnieniu rozpatrywaliśmy całą sferę otaczającą obiekt).
Emisja z atmosfery = (1 – τ)τWatm, gdzie (1 – τ) jest emitancją atmosfery. Temperatura atmosfery wynosi Tatm.

Możemy teraz zapisać całkowitą odbieraną moc promieniowania (równanie 2):

Każdy człon mnożymy przez stałą C z równania 1 i zastępujemy iloczyny CW odpowiednimi wartościami U, zgodnie z tym samym równaniem, uzyskując (równanie 3):

Rozwiązujemy równanie 3 ze względu na Uobj (równanie 4):

Jest to ogólny wzór pomiarowy używany we wszystkich urządzeniach termograficznych firmy FLIR Systems. We wzorze występują następujące napięcia:

Tabela 21.1 Napięcia

Uobj	Obliczone napięcie wyjściowe z kamery dla ciała czarnego o temperaturze Tobj tj. napięcie, które można bezpośrednio przekształcić w rzeczywistą temperaturę obiektu.
Utot	Rzeczywiste zmierzone napięcie wyjściowe z kamery.
Urefl	Teoretyczne napięcie wyjściowe z kamery dla ciała czarnego o temperaturze Trefl zgodnie z kalibracją.
Uatm	Teoretyczne napięcie wyjściowe z kamery dla ciała czarnego o temperaturze Tatm zgodnie z kalibracją.

Operator musi podać szereg wartości parametrów niezbędnych do wykonania obliczeń:

emitancję obiektu ε,
wilgotność względną,
Tatm
odległość obiektu (Dobj),
(skuteczną) temperaturę otoczenia obiektu lub odbitą temperaturę otoczenia Trefl oraz
temperaturę atmosfery Tatm

Konieczność podania tych parametrów może być czasami bardzo kłopotliwa dla operatora, ponieważ nie istnieją zwykle proste sposoby na dokładne określenie emitancji i transmitancji atmosfery w rzeczywistej sytuacji. Te dwie temperatury sprawiają na ogół mniej problemów, jeśli w otoczeniu nie ma dużych i silnych źródeł promieniowania.

W związku z tym pojawia się pytanie: Na ile ważna jest znajomość poprawnych wartości tych parametrów? W tym kontekście interesujące może być przeanalizowanie kilku różnych sytuacji pomiarowych i porównanie względnych wielkości trzech członów promieniowania. Pozwoli to ocenić, które parametry mają największe znaczenie w poszczególnych sytuacjach.

Poniższe liczby ilustrują względne wielkości trzech składników promieniowania dla trzech różnych temperatur obiektu, dwóch emitancji i dwóch zakresów widma: SW i LW. Pozostałe parametry mają następujące stałe wartości:

τ = 0,88
Trefl = +20°C
Tatm = +20°C

Pomiar niskich temperatur obiektu będzie oczywiście trudniejszy niż pomiar wysokich temperatur, gdyż „zakłócające” źródła promieniowania są względnie o wiele silniejsze w pierwszym przypadku. Przy niskiej emitancji obiektu sytuacja stanie się jeszcze trudniejsza.

Na koniec musimy odpowiedzieć na pytanie o dopuszczalność użycia krzywej kalibracji ponad najwyższym punktem kalibracji, czyli o dopuszczalność ekstrapolacji. Wyobraźmy sobie, że w określonej sytuacji zmierzone Utot = 4,5 V. Najwyższy punkt kalibracji dla kamery przypadał w pobliżu 4,1 V, na wartość nieznaną operatorowi. A zatem nawet jeśli obiekt byłby ciałem czarnym, tj. Uobj = Utot, to i tak podczas zamiany wartości 4,5 V na temperaturę faktycznie dokonujemy ekstrapolacji krzywej kalibracji.

Przyjmijmy teraz, że obiekt nie jest ciałem czarnym, a jego emitancja wynosi 0,75, zaś transmitancja wynosi 0,92. Zakładamy także, że drugi i trzeci człon równania 4 sumują się do 0,5 V. Obliczając Uobj z równania 4 otrzymujemy Uobj = 4,5 / 0,75 / 0,92 - 0,5 = 6,0. Jest to dość daleko idąca ekstrapolacja, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, że wzmacniacz sygnału wideo może ograniczać sygnał wyjściowy do 5 V. Należy jednak zauważyć, że zastosowanie krzywej kalibracji jest procedurą teoretyczną, która nie podlega ograniczeniom elektronicznym ani żadnym innym. Zakładamy, że jeśli sygnał w kamerze nie podlegałby ograniczeniom, a kamera byłaby skalibrowana daleko ponad wartość 5 V, uzyskana krzywa byłaby bardzo podobna do naszej rzeczywistej krzywej poddanej ekstrapolacji ponad wartość 4,1 V, o ile algorytm kalibracji bazowałby na fizycznym opisie zjawisk promieniowania, jak ma to miejsce w przypadku algorytmu firmy FLIR Systems. Oczywiście tego rodzaju ekstrapolacje muszą podlegać ograniczeniom.

Rysunek 21.2 Względne wielkości źródeł promieniowania w zmiennych warunkach pomiarowych (kamera SW). 1: Temperatura obiektu; 2: Emitancja; Obj: Promieniowanie obiektu; Refl: Pozorna temperatura odbita; Atm: Temperatura powietrza. Parametry stałe: τ = 0,88; Trefl = 20°C; Tatm = 20°C.

Rysunek 21.3 Względne wielkości źródeł promieniowania w zmiennych warunkach pomiarowych (kamera LW). 1: Temperatura obiektu; 2: Emitancja; Obj: Promieniowanie obiektu; Refl: Pozorna temperatura odbita; Atm: Temperatura powietrza. Parametry stałe: τ = 0,88; Trefl = 20°C; Tatm = 20°C.

22 Tabele emisyjności

W tym rozdziale przedstawiono zestawienie danych dotyczących emisyjności pochodzących z literatury przedmiotu oraz z pomiarów przeprowadzonych przez firmę FLIR Systems.

22.1 Bibliografia

Mikaél A. Bramson: Infrared Radiation, A Handbook for Applications, Plenum press, N.Y.
William L. Wolfe, George J. Zissis: The Infrared Handbook, Office of Naval Research, Department of Navy, Washington, D.C.
Madding, R. P.: Thermographic Instruments and systems. Madison, Wisconsin: University of Wisconsin – Extension, Department of Engineering and Applied Science.
William L. Wolfe: Handbook of Military Infrared Technology, Office of Naval Research, Department of Navy, Washington, D.C.
Jones, Smith, Probert: External thermography of buildings..., Proc. of the Society of Photo-Optical Instrumentation Engineers, vol.110, Industrial and Civil Applications of Infrared Technology, June 1977 London.
Paljak, Pettersson: Thermography of Buildings, Swedish Building Research Institute, Stockholm 1972.
Vlcek, J: Determination of emissivity with imaging radiometers and some emissivities at λ = 5 µm. Photogrammetric Engineering and Remote Sensing.
Kern: Evaluation of infrared emission of clouds and ground as measured by weather satellites, Defence Documentation Center, AD 617 417.
Öhman, Claes: Emittansmätningar med AGEMA E-Box. Teknisk rapport, AGEMA 1999. (Emittance measurements using AGEMA E-Box. Technical report, AGEMA 1999.)
Matteï, S., Tang-Kwor, E: Emissivity measurements for Nextel Velvet coating 811-21 between –36°C AND 82°C.
Lohrengel & Todtenhaupt (1996)
ITC Technical publication 32.
ITC Technical publication 29.
Schuster, Norbert and Kolobrodov, Valentin G. Infrarotthermographie. Berlin: Wiley-VCH, 2000.

22.2 Tabele

Tabela 22.1 T: widmo całkowite; SW: 2–5 µm; LW: 8–14 µm, LLW: 6,5–20 µm; 1: Materiał; 2: Opis; 3: Temp. (°C); 4: Widmo; 5: Emisyjność: 6: Bibliografia

1	2	3	4	5	6
3M typ 35	Winylowa taśma izolacyjna (kilka kolorów)	< 80	LW	≈ 0,96	13
3M typ 88	Czarna, winylowa taśma izolacyjna	< 105	LW	≈ 0,96	13
3M typ 88	Czarna, winylowa taśma izolacyjna	< 105	MW	< 0,96	13
3M typ Super 33+	Czarna, winylowa taśma izolacyjna	< 80	LW	≈ 0,96	13
Aluminium	anodyzowane, czarne, matowe	70	SW	0,67	9
Aluminium	anodyzowane, czarne, matowe	70	LW	0,95	9
Aluminium	anodyzowane, jasnoszare, matowe	70	SW	0,61	9
Aluminium	anodyzowane, jasnoszare, matowe	70	LW	0,97	9
Aluminium	blacha anodyzowana	100	T	0,55	2
Aluminium	blacha nieobrobiona	100	T	0,09	2
Aluminium	blacha, 4 różnie zarysowane próbki	70	SW	0,05-0,08	9
Aluminium	blacha, 4 różnie zarysowane próbki	70	LW	0,03-0,06	9
Aluminium	chropowata powierzchnia	20-50	T	0,06-0,07	1
Aluminium	folia	27	10 µm	0,04	3
Aluminium	folia	27	3 µm	0,09	3
Aluminium	napawane próżniowo	20	T	0,04	2
Aluminium	obrobiona zgrubnie	27	10 µm	0,18	3
Aluminium	obrobiona zgrubnie	27	3 µm	0,28	3
Aluminium	odlew piaskowany	70	SW	0,47	9
Aluminium	odlew piaskowany	70	LW	0,46	9
Aluminium	polerowana blacha	100	T	0,05	2
Aluminium	polerowana płyta	100	T	0,05	4
Aluminium	polerowane	50–100	T	0,04-0,06	1
Aluminium	płyta nieobrobiona	100	T	0,09	4
Aluminium	płyta trawiona w HNO3	100	T	0,05	4
Aluminium	silnie oksydowane	50-500	T	0,2-0,3	1
Aluminium	silnie utlenione	17	SW	0,83-0,94	5
Asfalt		4	LLW	0,967	8
Azbest	papier	40-400	T	0,93-0,95	1
Azbest	proszek		T	0,40-0,60	1
Azbest	płyta	20	T	0,96	1
Azbest	płytka podłogowa	35	SW	0,94	7
Azbest	tkanina		T	0,78	1
Azbest	łupek	20	T	0,96	1
Beton		20	T	0,92	2
Beton	płyta chodnikowa	5	LLW	0,974	8
Beton	suchy	36	SW	0,95	7
Beton	surowy	17	SW	0,97	5
Brąz	fosforobrąz	70	SW	0,08	9
Brąz	fosforobrąz	70	LW	0,06	9
Brąz	polerowane	50	T	0,1	1
Brąz	porowaty, gruboziarn.	50-150	T	0,55	1
Brąz	proszek		T	0,76-0,80	1
Brąz aluminiowy		20	T	0,60	1
Cegła	alumina	17	SW	0,68	5
Cegła	czerwona, chropowata	20	T	0,88-0,93	1
Cegła	czerwona, zwykła	20	T	0,93	2
Cegła	dynasówka krzemionkowa, nieszkliwiona, porowata	1000	T	0,80	1
Cegła	dynasówka krzemionkowa, ogniotrwała	1000	T	0,66	1
Cegła	dynasówka krzemionkowa, szkliwiona, porowata	1100	T	0,85	1
Cegła	murarska	35	SW	0,94	7
Cegła	murarska, tynkowana	20	T	0,94	1
Cegła	ogniotrwała	17	SW	0,68	5
Cegła	ogniotrwała, korundowa	1000	T	0,46	1
Cegła	ogniotrwała, magnezytowa	1000-1300	T	0,38	1
Cegła	ogniotrwała, o dużej emisyjności	500-1000	T	0,8-0,9	1
Cegła	ogniotrwała, o małej emisyjności	500-1000	T	0,65-0,75	1
Cegła	silikatowa, 95% SiO2	1230	T	0,66	1
Cegła	sylimanitowa, 33% SiO2, 64% Al2O3	1500	T	0,29	1
Cegła	szamotowa	1000	T	0,75	1
Cegła	szamotowa	1200	T	0,59	1
Cegła	szamotowa	20	T	0,85	1
Cegła	wodoodporna	17	SW	0,87	5
Cegła	zwykła	17	SW	0,86-0,81	5
Chrom	polerowane	50	T	0,10	1
Chrom	polerowane	500-1000	T	0,28-0,38	1
Chromonikiel	drut, czysty	50	T	0,65	1
Chromonikiel	drut, czysty	500-1000	T	0,71-0,79	1
Chromonikiel	drut, oksydowany	50-500	T	0,95-0,98	1
Chromonikiel	piaskowany	700	T	0,70	1
Chromonikiel	walcowany	700	T	0,25	1
Cyna	blacha żelazna cynowana	100	T	0,07	2
Cyna	polerowana	20-50	T	0,04-0,06	1
Cynk	blacha	50	T	0,20	1
Cynk	oksydowana powierzchnia	1000-1200	T	0,50-0,60	1
Cynk	oksydowany w temp. 400°C	400	T	0,11	1
Cynk	polerowane	200-300	T	0,04-0,05	1
Czerwony tlenek ołowiu		100	T	0,93	4
Czerwony tlenek ołowiu, proszek		100	T	0,93	1
Dachówka	szkliwiona	17	SW	0,94	5
Drewno		17	SW	0,98	5
Drewno		19	LLW	0,962	8
Drewno	białe, wilgotne	20	T	0,7-0,8	1
Drewno	sklejka, gładka, sucha	36	SW	0,82	7
Drewno	sklejka, nieobrobiona	20	SW	0,83	6
Drewno	sosna, 4 różne próbki	70	SW	0,67-0,75	9
Drewno	sosna, 4 różne próbki	70	LW	0,81-0,89	9
Drewno	tarcica	20	T	0,8-0,9	1
Drewno	tarcica dębowa	20	T	0,90	2
Drewno	tarcica dębowa	70	SW	0,77	9
Drewno	tarcica dębowa	70	LW	0,88	9
Drewno	ścier		T	0,5-0,7	1
Dwutlenek miedzi	proszek		T	0,84	1
Ebonit			T	0,89	1
Farba	8 różnych kolorów i jakości	70	SW	0,88-0,96	9
Farba	8 różnych kolorów i jakości	70	LW	0,92-0,94	9
Farba	Aluminium, różne daty położenia	50–100	T	0,27-0,67	1
Farba	na bazie tworzyw szt., biała	20	SW	0,84	6
Farba	na bazie tworzyw szt., czarna	20	SW	0,95	6
Farba	niebieska kobaltowa		T	0,7-0,8	1
Farba	olejna	17	SW	0,87	5
Farba	olejna, czarna błyszcząca	20	SW	0,92	6
Farba	olejna, czarna matowa	20	SW	0,94	6
Farba	olejna, różne kolory	100	T	0,92-0,96	1
Farba	olejna, szara błyszcząca	20	SW	0,96	6
Farba	olejna, szara matowa	20	SW	0,97	6
Farba	olejna, średnia z 16 kolorów	100	T	0,94	2
Farba	zieleń chromowa		T	0,65-0,70	1
Farba	żółć kadmowa		T	0,28-0,33	1
Gips		20	T	0,8-0,9	1
Gleba	nasiąknięta wodą	20	T	0,95	2
Gleba	suchy	20	T	0,92	2
Glina	wypalona	70	T	0,91	1
Granit	chropowaty, 4 różne próbki	70	SW	0,95-0,97	9
Granit	chropowaty, 4 różne próbki	70	LW	0,77-0,87	9
Granit	polerowane	20	LLW	0,849	8
Granit	surowy	21	LLW	0,879	8
Guma	miękka, szara, chropowata	20	T	0,95	1
Guma	twarda	20	T	0,95	1
Krylon Ultra-flat black 1602	Czarna matowa	Temperatura pokojowa do 175	LW	≈ 0,96	12
Krylon Ultra-flat black 1602	Czarna matowa	Temperatura pokojowa do 175	MW	≈ 0,97	12
Lakier	3 kolory rozpylone na aluminium	70	SW	0,50-0,53	9
Lakier	3 kolory rozpylone na aluminium	70	LW	0,92-0,94	9
Lakier	Aluminium na chropowatej powierzchni	20	T	0,4	1
Lakier	bakelit	80	T	0,83	1
Lakier	biały	100	T	0,92	2
Lakier	biały	40–100	T	0,8-0,95	1
Lakier	czarny, błyszczący, rozpylony na żelazie	20	T	0,87	1
Lakier	czarny, matowy	100	T	0,97	2
Lakier	czarny, mętny	40–100	T	0,96-0,98	1
Lakier	termoodporny	100	T	0,92	1
Lód: Zobacz woda
Magnez		22	T	0,07	4
Magnez		260	T	0,13	4
Magnez		538	T	0,18	4
Magnez	polerowane	20	T	0,07	2
Magnez, proszek			T	0,86	1
Miedź	czysta, starannie przygotowana powierzchnia	22	T	0,008	4
Miedź	elektrolityczna, dokładnie wypolerowana	80	T	0,018	1
Miedź	elektrolityczna, wypolerowana	-34	T	0,006	4
Miedź	handlowa, polerowana z połyskiem	20	T	0,07	1
Miedź	oksydowana do ściemnienia		T	0,88	1
Miedź	oksydowana, czarna	27	T	0,78	4
Miedź	oksydowany	50	T	0,6-0,7	1
Miedź	podrapana	27	T	0,07	4
Miedź	polerowana mechanicznie	22	T	0,015	4
Miedź	polerowane	50–100	T	0,02	1
Miedź	polerowane	100	T	0,03	2
Miedź	silnie oksydowana	20	T	0,78	2
Miedź	stopiona	1100-1300	T	0,13-0,15	1
Miedź	wypolerowana, handlowa	27	T	0,03	4
Molibden		1500-2200	T	0,19-0,26	1
Molibden		600-1000	T	0,08-0,13	1
Molibden	włókno	700-2500	T	0,1-0,3	1
Mosiądz	blacha szmerglowana	20	T	0,2	1
Mosiądz	blacha zrolowana	20	T	0,06	1
Mosiądz	matowany	20-350	T	0,22	1
Mosiądz	mocno wypolerowany	100	T	0,03	2
Mosiądz	oksydowany	100	T	0,61	2
Mosiądz	oksydowany	70	SW	0,04-0,09	9
Mosiądz	oksydowany	70	LW	0,03-0,07	9
Mosiądz	oksydowany w temp. 600°C	200-600	T	0,59-0,61	1
Mosiądz	polerowane	200	T	0,03	1
Mosiądz	szmerglowany szmerglem o ziarn. 80	20	T	0,20	2
Nextel Velvet 811-21 Black	Czarna matowa	-60-150	LW	> 0,97	10 i 11
Nikiel	drut	200-1000	T	0,1-0,2	1
Nikiel	handlowy czysty, wypolerowany	100	T	0,045	1
Nikiel	handlowy czysty, wypolerowany	200-400	T	0,07-0,09	1
Nikiel	jasny, matowany	122	T	0,041	4
Nikiel	obrobione elektrolitycznie	22	T	0,04	4
Nikiel	obrobione elektrolitycznie	260	T	0,07	4
Nikiel	obrobione elektrolitycznie	38	T	0,06	4
Nikiel	obrobione elektrolitycznie	538	T	0,10	4
Nikiel	oksydowany	1227	T	0,85	4
Nikiel	oksydowany	200	T	0,37	2
Nikiel	oksydowany	227	T	0,37	4
Nikiel	oksydowany w temp. 600°C	200-600	T	0,37-0,48	1
Nikiel	polerowane	122	T	0,045	4
Nikiel	powłoka galwaniczna na żelazie, niewypolerowana	20	T	0,11-0,40	1
Nikiel	powłoka galwaniczna na żelazie, niewypolerowana	22	T	0,11	4
Nikiel	powłoka galwaniczna na żelazie, wypolerowana	22	T	0,045	4
Nikiel	powłoka galwaniczna, wypolerowana	20	T	0,05	2
Olej smarny	gruba warstwa	20	T	0,82	2
Olej smarny	warstwa 0,025 mm	20	T	0,27	2
Olej smarny	warstwa 0,050 mm	20	T	0,46	2
Olej smarny	warstwa 0,125 mm	20	T	0,72	2
Olej smarny	warstwa na podłożu Ni: tylko podłoże Ni	20	T	0,05	2
Ołów	błyszczący	250	T	0,08	1
Ołów	nieoksydowany, wypolerowany	100	T	0,05	4
Ołów	oksydowany w temp. 200°C	200	T	0,63	1
Ołów	oksydowany, szary	20	T	0,28	1
Ołów	oksydowany, szary	22	T	0,28	4
Papier	4 różne kolory	70	SW	0,68-0,74	9
Papier	4 różne kolory	70	LW	0,92-0,94	9
Papier	biały	20	T	0,7-0,9	1
Papier	biały czerpany	20	T	0,93	2
Papier	biały, 3 różne gładkości	70	SW	0,76-0,78	9
Papier	biały, 3 różne gładkości	70	LW	0,88-0,90	9
Papier	ciemnoniebieski		T	0,84	1
Papier	czarne		T	0,90	1
Papier	czarny, mętny		T	0,94	1
Papier	czarny, mętny	70	SW	0,86	9
Papier	czarny, mętny	70	LW	0,89	9
Papier	czerwony		T	0,76	1
Papier	powlekany czarnym lakierem		T	0,93	1
Papier	zielony		T	0,85	1
Papier	żółty		T	0,72	1
Piasek			T	0,60	1
Piasek		20	T	0,90	2
Piaskowiec	polerowane	19	LLW	0,909	8
Piaskowiec	surowy	19	LLW	0,935	8
Platyna		100	T	0,05	4
Platyna		1000-1500	T	0,14-0,18	1
Platyna		1094	T	0,18	4
Platyna		17	T	0,016	4
Platyna		22	T	0,03	4
Platyna		260	T	0,06	4
Platyna		538	T	0,10	4
Platyna	czysta, wypolerowana	200-600	T	0,05-0,10	1
Platyna	drut	1400	T	0,18	1
Platyna	drut	50-200	T	0,06-0,07	1
Platyna	drut	500-1000	T	0,10-0,16	1
Platyna	taśma	900-1100	T	0,12-0,17	1
Pokost	matowy	20	SW	0,93	6
Pokost	na dębowym parkiecie	70	SW	0,90	9
Pokost	na dębowym parkiecie	70	LW	0,90-0,93	9
Porcelana	biała, błyszcząca		T	0,70-0,75	1
Porcelana	szkliwiona	20	T	0,92	1
Płyta pilśniowa	masonit	70	SW	0,75	9
Płyta pilśniowa	masonit	70	LW	0,88	9
Płyta pilśniowa	porowata, nieobrobiona	20	SW	0,85	6
Płyta pilśniowa	płyta wiórowa	70	SW	0,77	9
Płyta pilśniowa	płyta wiórowa	70	LW	0,89	9
Płyta pilśniowa	twarda, nieobrobiona	20	SW	0,85	6
Płyta wiórowa	nieobrobiona	20	SW	0,90	6
Skóra	garbowana		T	0,75-0,80	1
Skóra	ludzka	32	T	0,98	2
Smoła			T	0,79-0,84	1
Smoła	papier	20	T	0,91-0,93	1
Srebro	czysta, wypolerowana	200-600	T	0,02-0,03	1
Srebro	polerowane	100	T	0,03	2
Stal nierdzewna	nieobrobiona blacha, lekko porysowana	70	SW	0,30	9
Stal nierdzewna	nieobrobiona blacha, lekko porysowana	70	LW	0,28	9
Stal nierdzewna	piaskowany	700	T	0,70	1
Stal nierdzewna	stop, 8% Ni, 18% Cr	500	T	0,35	1
Stal nierdzewna	typ 18-8, oksydowana w temp. 800°C	60	T	0,85	2
Stal nierdzewna	typ 18-8, polerowana	20	T	0,16	2
Stal nierdzewna	walcowany	700	T	0,45	1
Stal nierdzewna	wypolerowana blacha	70	SW	0,18	9
Stal nierdzewna	wypolerowana blacha	70	LW	0,14	9
Styropian	izolacja	37	SW	0,60	7
Sukno	czarne	20	T	0,98	1
Szkliwo		20	T	0,9	1
Szkliwo	lakier	20	T	0,85-0,95	1
Szmergiel	gruboziarnisty	80	T	0,85	1
Szyba (szkło float)	niepowlekane	20	LW	0,97	14
Tapeta	delikatny wzór, czerwona	20	SW	0,90	6
Tapeta	delikatny wzór, jasnoszara	20	SW	0,85	6
Tlenek glinu	aktywowany, proszek		T	0,46	1
Tlenek glinu	czysty, proszek (tlenek glinowy)		T	0,16	1
Tlenek miedzi	czerwony, proszek		T	0,70	1
Tlenek niklu		1000-1250	T	0,75-0,86	1
Tlenek niklu		500-650	T	0,52-0,59	1
Tworzywo sztuczne	laminat z włókna szklanego (płytka drukowana)	70	SW	0,94	9
Tworzywo sztuczne	laminat z włókna szklanego (płytka drukowana)	70	LW	0,91	9
Tworzywo sztuczne	PCW, płyta podłogowa, matowa, ze wzorem	70	SW	0,94	9
Tworzywo sztuczne	PCW, płyta podłogowa, matowa, ze wzorem	70	LW	0,93	9
Tworzywo sztuczne	poliuretanowa płyta izolacyjna	70	LW	0,55	9
Tworzywo sztuczne	poliuretanowa płyta izolacyjna	70	SW	0,29	9
Tynk		17	SW	0,86	5
Tynk	tynk suchy, nieobrobiony	20	SW	0,90	6
Tynk	zgrubne pokrycie	20	T	0,91	2
Tynk sztukatorski	chropowaty, wapienny	10-90	T	0,91	1
Tytan	oksydowany w temp. 540°C	1000	T	0,60	1
Tytan	oksydowany w temp. 540°C	200	T	0,40	1
Tytan	oksydowany w temp. 540°C	500	T	0,50	1
Tytan	polerowane	1000	T	0,36	1
Tytan	polerowane	200	T	0,15	1
Tytan	polerowane	500	T	0,20	1
Wapno			T	0,3-0,4	1
Woda	destylowana	20	T	0,96	2
Woda	kryształki szronu	-10	T	0,98	2
Woda	lód, gładki	-10	T	0,96	2
Woda	lód, gładki	0	T	0,97	1
Woda	lód, silnie oszroniony	0	T	0,98	1
Woda	warstwa o grubości >0,1 mm	0–100	T	0,95-0,98	1
Woda	śnieg		T	0,8	1
Woda	śnieg	-10	T	0,85	2
Wodorotlenek glinu	proszek		T	0,28	1
Wolfram		1500-2200	T	0,24-0,31	1
Wolfram		200	T	0,05	1
Wolfram		600-1000	T	0,1-0,16	1
Wolfram	włókno	3300	T	0,39	1
Węgiel	czerń lampowa	20-400	T	0,95-0,97	1
Węgiel	grafit, powierzchnia spiłowana	20	T	0,98	2
Węgiel	proszek grafitowy		T	0,97	1
Węgiel	proszek z węgla drzewnego		T	0,96	1
Węgiel	sadza świecowa	20	T	0,95	2
Zaprawa murarska		17	SW	0,87	5
Zaprawa murarska	suchy	36	SW	0,94	7
Złoto	mocno wypolerowany	100	T	0,02	2
Złoto	polerowane	130	T	0,018	1
Złoto	starannie wypolerowane	200-600	T	0,02-0,03	1
Śnieg: Zobacz woda
Żelazo galwanizowane	blacha	92	T	0,07	4
Żelazo galwanizowane	blacha oksydowana	20	T	0,28	1
Żelazo galwanizowane	blacha polerowana	30	T	0,23	1
Żelazo galwanizowane	silnie oksydowane	70	SW	0,64	9
Żelazo galwanizowane	silnie oksydowane	70	LW	0,85	9
Żelazo i stal	blacha gruntowana	950-1100	T	0,55-0,61	1
Żelazo i stal	blacha zrolowana	50	T	0,56	1
Żelazo i stal	błyszcząca warstwa oksydowana, blacha	20	T	0,82	1
Żelazo i stal	błyszczące, trawione	150	T	0,16	1
Żelazo i stal	elektrolityczna, dokładnie wypolerowana	175-225	T	0,05-0,06	1
Żelazo i stal	mocno zardzewiała blacha	20	T	0,69	2
Żelazo i stal	mocno zardzewiałe	17	SW	0,96	5
Żelazo i stal	obrobione elektrolitycznie	100	T	0,05	4
Żelazo i stal	obrobione elektrolitycznie	22	T	0,05	4
Żelazo i stal	obrobione elektrolitycznie	260	T	0,07	4
Żelazo i stal	oksydowany	100	T	0,74	4
Żelazo i stal	oksydowany	100	T	0,74	1
Żelazo i stal	oksydowany	1227	T	0,89	4
Żelazo i stal	oksydowany	125-525	T	0,78-0,82	1
Żelazo i stal	oksydowany	200	T	0,79	2
Żelazo i stal	oksydowany	200-600	T	0,80	1
Żelazo i stal	polerowane	100	T	0,07	2
Żelazo i stal	polerowane	400-1000	T	0,14-0,38	1
Żelazo i stal	silnie oksydowane	50	T	0,88	1
Żelazo i stal	silnie oksydowane	500	T	0,98	1
Żelazo i stal	surowa płaska powierzchnia	50	T	0,95-0,98	1
Żelazo i stal	walcowane na gorąco	130	T	0,60	1
Żelazo i stal	walcowane na gorąco	20	T	0,77	1
Żelazo i stal	walcowane na zimno	70	SW	0,20	9
Żelazo i stal	walcowane na zimno	70	LW	0,09	9
Żelazo i stal	wypolerowana blacha	750-1050	T	0,52-0,56	1
Żelazo i stal	zardzewiała blacha	22	T	0,69	4
Żelazo i stal	zardzewiałe	20	T	0,61-0,85	1
Żelazo i stal	zardzewiałe	20	T	0,69	1
Żelazo i stal	zgrzewane, dokładnie wypolerowane	40-250	T	0,28	1
Żelazo i stal	świeżo szmerglowane	20	T	0,24	1
Żelazo i stal	świeżo walcowane	20	T	0,24	1
Żelazo ocynowane	blacha	24	T	0,064	4
Żelazo, odlewane	ciekłe	1300	T	0,28	1
Żelazo, odlewane	nieobrobione	900-1100	T	0,87-0,95	1
Żelazo, odlewane	obrobione	800-1000	T	0,60-0,70	1
Żelazo, odlewane	odlewane	50	T	0,81	1
Żelazo, odlewane	oksydowany	100	T	0,64	2
Żelazo, odlewane	oksydowany	260	T	0,66	4
Żelazo, odlewane	oksydowany	38	T	0,63	4
Żelazo, odlewane	oksydowany	538	T	0,76	4
Żelazo, odlewane	oksydowany w temp. 600°C	200-600	T	0,64-0,78	1
Żelazo, odlewane	polerowane	200	T	0,21	1
Żelazo, odlewane	polerowane	38	T	0,21	4
Żelazo, odlewane	polerowane	40	T	0,21	2
Żelazo, odlewane	sztaby	1000	T	0,95	1
Żużel	kotłowy	0–100	T	0,97-0,93	1
Żużel	kotłowy	1400-1800	T	0,69-0,67	1
Żużel	kotłowy	200-500	T	0,89-0,78	1
Żużel	kotłowy	600-1200	T	0,76-0,70	1

Admin

T501237.xml; 45477; 2017-09-27

T505473.xml; pl-PL; 15553; 2014-06-30

T505474.xml; pl-PL; 39512; 2017-01-18

T505013.xml; pl-PL; 39689; 2017-01-25

T506090.xml; pl-PL; 44223; 2017-08-21

T506091.xml; pl-PL; 44223; 2017-08-21

T505007.xml; pl-PL; 42810; 2017-05-23

T506125.xml; pl-PL; 40753; 2017-03-02

T505000.xml; pl-PL; 39687; 2017-01-25

T505005.xml; pl-PL; 43349; 2017-06-14

T505001.xml; pl-PL; 41563; 2017-03-23

T505006.xml; pl-PL; 41563; 2017-03-23

T505002.xml; pl-PL; 39512; 2017-01-18

Publ. No.	T810197
Release	AD
Commit	45477
Head	45488
Language	pl-PL
Modified	2017-09-27
Formatted	2017-09-27

1. Prawo promieniowania cieplnego Kirchhoffa.

2. Na podstawie normy ISO 13372:2004 (ang.).

3. Na podstawie normy ISO 16714-3:2016 (ang.).

4. Energia cieplna stanowi część energii wewnętrznej obiektu.

5. Na podstawie normy ISO 16714-3:2016 (ang.).

6. Na podstawie normy ISO 18434-1:2008 (ang.).

7. Druga zasada termodynamiki.

8. Wynika to z drugiej zasady termodynamiki, ale sama zasada jest bardziej złożona.

9. Na podstawie normy ISO 16714-3:2016 (ang.).

10. Prawo Fouriera.

11. Jest to prawo Fouriera dotyczące zagadnienia jednowymiarowej wymiany ciepła właściwe dla warunków stanu ustalonego.

12. Na podstawie normy ISO 18434-1:2008 (ang.).

13. Na podstawie normy ISO 10878-2013 (ang.).

14. Na podstawie normy ISO 10878-2013 (ang.).

15. Pierwsza zasada termodynamiki.

FLIR Report Studio‎

FLIR Report Studio‎

1 Nota prawna

1.1 Nota prawna

1.2 Statystyka użytkowania

1.3 Zmiany w rejestrze

1.4 Prawa autorskie

1.5 Zarządzanie jakością

2 Uwagi dla użytkownika

2.1 Forum użytkownik-użytkownik

2.2 Szkolenia

2.3 Aktualizacje dokumentacji

2.4 Aktualizacje oprogramowania

2.5 Istotne uwagi dotyczące tego podręcznika

2.6 Dodatkowe informacje o licencji

3 Pomoc dla klientów

3.1 Ogólne

3.2 Przesyłanie pytania

3.3 Pliki do pobrania

4 Wprowadzenie

5 Instalacja

5.1 Wymagania systemowe

5.1.1 System operacyjny

5.1.2 Sprzęt

5.2 Instalacja programu FLIR Report Studio‎

5.2.1 Procedura

6 Licencja

6.1 Aktywowanie licencji

6.1.1 Ogólne

6.1.2 Rysunek

Rysunek 6.1 Okno dialogowe aktywacji.

6.1.3 Aktywacja programu FLIR Report Studio‎ online

Rysunek 6.2 Okno dialogowe aktywacji online.

6.1.4 Aktywacja programu FLIR Report Studio‎ przez e-mail

Rysunek 6.3 Okno dialogowe klucza odblokowującego.

6.1.5 Aktywacja FLIR Report Studio‎ na komputerze bez dostępu do Internetu.

Rysunek 6.4 Okno dialogowe klucza odblokowującego.

6.2 Przenoszenie licencji

6.2.1 Ogólne

6.2.2 Rysunek

Rysunek 6.5 Przeglądarka licencji (ilustracja przykładowa).

6.2.3 Procedura

6.3 Aktywacja dodatkowych modułów oprogramowania

6.3.1 Ogólne

6.3.2 Rysunek

Rysunek 6.6 Przeglądarka licencji pokazująca dostępne moduły oprogramowania (ilustracja przykładowa).

6.3.3 Procedura

7 Zaloguj

7.1 Ogólne

7.2 Procedura logowania

7.3 Wyloguj

8 Kolejność czynności

8.1 Ogólne

9 Tworzenie raportów termowizyjnych

9.1 Ogólne

9.2 Rodzaje raportów

9.3 Elementy ekranu kreatora FLIR Report Studio‎

9.3.1 Okno szablonu

9.3.1.1 Rysunek

9.3.1.2 Wyjaśnienie

9.3.2 Okno obrazu

9.3.2.1 Rysunek

9.3.2.2 Wyjaśnienie

9.3.3 Pasek menu

9.3.3.1 Menu Plik

9.3.3.2 Menu Opcje

9.3.3.3 Menu Pomoc

9.4 Procedura

9.5 Zapisywanie sesji

9.6 Zmiana ustawień

10 Importowanie obrazów z kamery

10.1 Ogólne

10.2 Procedura importowania

11 Analizowanie i edytowanie obrazów

11.1 Ogólne

11.2 Uruchamianie Image Editor‎

11.2.1 Uruchamianie Image Editor‎ z poziomu kreatora FLIR Report Studio‎.

11.2.2 Uruchamianie Image Editor‎ z poziomu FLIR Word Add-in‎

11.3 Elementy ekranu Image Editor‎

11.3.1 Rysunek